Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Stéphanie Cohen-Aloro | |
 |
|
| Państwo |  Francja |
| Data i miejsce urodzenia | 18 marca 1983 Paryż |
| Wzrost | 175 |
| Masa ciała | 68 |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | październik 2001 |
| Zakończenie kariery | luty 2011 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 WTA, 7 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 61 (6 października 2003) |
| Australian Open | 2R (2005, 2009) |
| Roland Garros | 3R (2007) |
| Wimbledon | 1R (2003, 2004, 2008) |
| US Open | 2R (2003) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 1 WTA, 12 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 54 (18 lipca 2005) |
| Australian Open | 1R (2004, 2005, 2008) |
| Roland Garros | 2R (2005) |
| Wimbledon | 3R (2006) |
| US Open | 2R (2004-2006) |
Stéphanie Cohen-Aloro (ur. 18 marca 1983 w Paryżu) – tenisistka francuska. Karierę profesjonalną rozpoczęła w 2001 roku.
Największymi sukcesami Stéphanie Cohen-Aloro są wygrane turnieje ITF (2001-Bangkok, 2002-Cardiff, Mount Gambier, 2003-Cagnes-Sur-Mer, 2006-Biarritz). Jej największym osiągnięciem w turniejach WTA jest półfinał w Estoril w 2004.
W 2000 roku zanotowała wielkoszlemowy debiut w turnieju Roland Garros, gdzie przegrała w I rundzie z Niemką Meike Babel. W wielkoszlemowych występach największym osiągnięciem Francuzki jest trzecia runda French Open 2007.
W 2003 roku była w ekipie reprezentacji Francji, wraz z Amélie Mauresmo, Mary Pierce oraz Émilie Loit, która triumfowała w Fed Cup pokonując w finale reprezentację Stanów Zjednoczonych 4:1.
W lutym 2011 ogłosiła zakończenie kariery sportowej[1][2].
Spis treści |
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partnerka | Mistrzynie | Wynik | |
| 1. | 09/02/2003 | Paryż, Open GDF Suez |
Kategoria II | 600 000 | twarda (hal.) | Marion Bartoli |
 Barbara Schett Patty Schnyder |
6:2, 2:6, 6:7(5) |
