Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Stadion Miejski | |
 Stadion Miejski w Poznaniu |
|
| Przydomek: Stadion przy Bułgarskiej, Bułgarska, Stadion Lecha |
|
| Państwo |  Polska |
| Adres | ul. Bułgarska 17 60-320 Poznań |
| Lata budowy | 1968–1980(stary stadion) 2003–2010(nowy stadion) |
| Data otwarcia | 20 września 2010 |
| Koszt budowy | nowy stadion – 747 mln zł[1] |
| Właściciel | Miasto Poznań, POSiR |
| Klub | KKS Lech Poznań (1980) Warta Poznań (2010) |
| Inauguracja | 23 sierpnia 1980 Lech Poznań – Motor Lublin 30 września 2010 Lech Poznań – Red Bull Salzburg |
| Pojemność | 41 609[2] |
| Rekordowa frekwencja | 8 kwietnia 1984 Lech Poznań – Widzew Łódź 45 tys. widzów 4 listopada 2010 Lech Poznań – Manchester City F.C. 42 tys. widzów |
| Wymiary boiska | 105 × 68 m |
| Oświetlenie | 1960 lx |
| Nawierzchnia | trawiasta |
| Dodatkowe wyposażenie | podgrzewana murawa 4 boiska treningowe fasada podświetlana w różnych kolorach |
|
Położenie na mapie Poznania
  Stadion Miejski
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Stadion Miejski – stadion piłkarski w Poznaniu na osiedlu administracyjnym Grunwald Południe przy ul. Bułgarskiej 17. Stadion jest własnością miasta Poznań. Obecnie użytkują go kluby piłkarskie Lech Poznań oraz Warta Poznań. W 2012 roku będzie areną rozgrywek Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej. 20 września 2010 odbyło się oficjalne otwarcie stadionu (pierwszej w Polsce oddanej do użytku areny mistrzostw) koncert Stinga z orkiestrą London Royal Philharmonic Orchestra w ramach światowej trasy „Symphonicities”.
Spis treści |
Prace przy budowie Stadionu Miejskiego rozpoczęły się w 1968 roku. Jak większość stadionów epoki PRL-u został wybudowany na podstawie usypanego wału ziemnego, na którym później ukształtowano betonowe miejsca na ławki i koronę stadionu. Obiekt ten składał się z 3 trybun (w charakterystycznym kształcie podkowy), zaś w miejscu czwartej miała powstać pływalnia i sale gimnastyczne, jednak planu tego nigdy nie zrealizowano. Pierwszy mecz poznańska drużyna Lech rozegrała na tym stadionie 23 sierpnia 1980 roku przy 18-tysięcznej publiczności, po przeprowadzce ze Stadionu przy ulicy 28 Czerwca (Dębiec). Mecz z Motorem Lublin zakończył z wynikiem remisowym 1:1, a strzelcem pierwszej bramki dla Lecha na nowym stadionie był Marek Skurczyński.
W niedługim czasie wybudowano stanowisko dla centralnej obsługi stadionu – „Kogut”, a po sześciu latach wybudowano najbardziej specyficzny element Stadionu Miejskiego – cztery 56-metrowe maszty z zamontowanymi jupiterami o łącznej mocy oświetleniowej 1890 luksów, po raz pierwszy zostały użyte 15 października 1986 roku podczas meczu eliminacyjnego Mistrzostw Europy Polska–Grecja (2:1). Rekord frekwencji padł 8 kwietnia 1984 roku, gdy na stadionie przebywało ok. 45 tysięcy osób, podczas gdy pojemność stadionu wynosiła w tamtym czasie 40 tys. Wtedy odbyło się spotkanie Lech–Widzew zakończone zwycięstwem gości 1:0. Parę lat później Stadion Miejski został wyposażony w elektroniczny zegar z tablicą wyników, który został umieszczony za 8 sektorem (stąd wzięła się nazwa sektor pod zegarem). Przez wiele lat nie prowadzono żadnych prac modernizacyjnych poza zainstalowaniem plastikowych krzesełek na całości obiektu na początku lat 90.
Na obiekcie przy Bułgarskiej drużyna Lecha Poznań rozpoczęła swoją „złotą erę”. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX w. zdobywając sześć tytułów mistrzowskich (1983, 1984, 1990, 1992, 1993, 2010) , pięć Pucharów Polski (1982, 1984, 1988, 2004, 2009) oraz cztery Superpuchary Polski (1990, 1992, 2004, 2009). Do tych znaczących sukcesów można jeszcze dodać zdobycie Pucharu i Superpucharu Polski w 2004 roku. Jednak ten stadion nie jest aż tak szczęśliwy dla Reprezentacji Polski (3 zwycięstwa, 4 remisy, 4 porażki, bramki 13-21), która rozegrała tu 11 spotkań. Stadion Miejski był również finałową areną rozgrywek Pucharu Polski w 1998 Amica Wronki – Aluminium Konin 5:3 (pd.) i 1999 Amica Wronki – GKS Bełchatów 1:0 W sezonie 2010/2011 był to największy obiekt ligowy w Polsce.
Historycznie pierwszym miejscem na stadionie, gdzie zasiadają najzagorzalsi sympatycy Lecha, nazwanym „Kotłem”[3] był sektor numer 6. Na początku wyposażony on był, podobnie jak cały stadion, w plastikowe ławki. Z czasem ławki zniknęły i zastąpiła je betonowa wylewka. Pojemność sektora szacowana była na 2 tysiące, ale na najważniejszych meczach w „Kotle” gromadziło się o wiele więcej kibiców. Spowodowało to, że „Kocioł” zaczął się rozrastać na sektory poboczne, szczególnie na tzw. „piątkę”. Pod koniec lat 90. w sektorze została zamocowana wieżyczka, celem poprawy słyszalności osoby prowadzącej doping. W trakcie sezonu 1999/2000, „Kocioł” został przeniesiony do sektorów 8 i 9 (po raz pierwszy w 2000 roku w meczu z Zagłębiem Lubin), znajdujące się pod zegarem. Skorzystał na tym klub, który mógł zainstalować w dotychczasowym kotle krzesełka i dzięki temu sprzedawać droższe bilety oraz zapełniając puste zazwyczaj sektory pod zegarem. Po przenosinach pojemność sektora wzrosła do ok. 5 tys. Taka liczba kibiców zapełniała go tylko podczas najważniejszych meczów, a zwykle mecz z tej części stadionu oglądało około 2 tys. widzów. Aby polepszyć organizację dopingu na tych sektorach zamontowano trzy wieżyczki dla osób go prowadzących. W praktyce najczęściej wykorzystywana była jedna, rzadziej dwie. Podczas modernizacji drugiej trybuny, „Kocioł” znajdował się wpierw w 15., a potem w 1 sektorze, gdzie liczba kibiców była poniżej przeciętnej, a także jakość i słyszalność dopingu były gorsze niż poprzednio. 10 marca 2007 podczas meczu Lecha z Zagłębiem Lubin została oddana do użytku „dwójka” (II Trybuna), gdzie odtąd z krótką przerwą na dalsze prace budowlane w 2008 r. mieści się "Kocioł".
.jpg&filetimestamp=20110314094449)
W 2002 roku rozpoczęto gruntowną modernizację stadionu. Pierwszym etapem było dobudowanie brakującej trybuny, która zamknęła "podkowę" obiektu i zwiększyła jego pojemność o dodatkowe 8124 miejsca. Została ona oddana do użytku w 2004 roku, zaś dwa lata później utworzono nad nią zadaszenie. Równolegle do prac z zadaszeniem przebiegał montaż podgrzewania płyty boiska oraz remont masztów oświetleniowych. W styczniu 2006 roku ruszyła budowa trybuny nr II, powstającej w miejscu dawnego „kotła”. Dwie pierwsze kondygnacje zostały ukończone w lutym 2007 roku, zaś trzecia we wrześniu 2008 roku, w wyniku czego pojemność całej trybuny wzrosła do 9000 miejsc.
W związku z przyznaniem Polsce i Ukrainie organizacji Euro 2012 władze miasta zadecydowały o zmianie koncepcji architektonicznej stadionu na rzecz obiektu większego, mającego pomieścić ok. 45 tysięcy widzów. Według nowego projektu trybuny nr I i III (boczne) będą trybunami dwukondygnacyjnymi, obie mieszczą po 13750 widzów. Na trybunie nr I znajdują loże VIP oraz stanowiska komentatorskie, zaplecze dla zawodników i sędziów oraz pomieszczenia klubowe. Trybuna nr III w całości jest przeznaczona dla kibiców. Wszystkie miejsca na stadionie są siedzące – krzesełka kubełkowe składane, montowane w taki sposób aby zachować przewyższenie minimum 12cm[4]. Modernizacja i rozbudowa stadionu została zrealizowana przez firmę Modern Construction Systems. W porównaniu do wcześniejszej koncepcji architektonicznej zmianom uległ również projekt zadaszenia obiektu – tworzy je membranowe pokrycie barwy naturalnego jedwabiu, z modularnym podziałem co 9 metrów, dającym wrażenie pofalowania powierzchni. Dach tworzy spójną całość nad trybunami I, II, i III. Część dachu nad trybuną nr II jest konstrukcją ruchomą, mającą zapewnić prawidłowe doświetlenie murawy nad tą częścią boiska. Kubatura stadionu wynosi 1 300 000m2, a powierzchnia 250 000m2. Pierwotny projekt modernizacji z 2002 został zastąpiony ostatecznie w 2008. Realizacja przebiegała w latach 2008-2012.
Prace nad trybunami I i III trwały od października 2008 roku, a zakończone zostały we wrześniu 2010 roku. Na wszystkich trybunach zamontowano nowe składane krzesełka. Są one szersze niż poprzednie modele, dlatego też pojemność stadionu nieco ponad 41 tys; a nie jak planowano wcześniej około 45 tys. Krzesełka dostarczyła polska marka Forum Seating należąca do krośnieńskiej Grupy Nowy Styl[potrzebne źródło].
Ostatecznie po zakończonej przebudowie dokładna pojemność stadionu nie jest znana. Lech przekazuje kibicom gości 2039 biletów co zgodnie z przepisem o minimum 5% puli dla kibiców gości sugeruje że pojemność stadionu to 40 780. Jeśli natomiast pojemność jest większa znaczy to że Lech łamie przepis dotyczący minimalnej ilości miejsc dla kibiców gości. W dokumentach licencyjnych na sezon 2011/12 przesłanych do Ekstraklasy SA klub podał pojemność 41 609.
Trybuna nr I (długość – 136,13m/szerokość – 58,64m)
Trybuna główna przeznaczona dla zawodników, prasy i gości specjalnych; zlokalizowana od strony boisk treningowych. W skład trybuny wchodzi garaż podziemny na poziomie – 4,90. Pozostałe kondygnacje przeznaczone zostaną dla zawodników, sędziów, kibiców oraz dla zaplecza prasowego oraz na powierzchnie biurowe, magazynowe i techniczne.
Trybuna nr II (długość – 128,73m/szerokość – 48,35m)
Trybuna położona od strony fortu VIII, składająca się z trzech poziomów przeznaczonych dla widowni. Części poziomów od strony fortu VIII zarezerwowana jest pod cześć hotelową.
Trybuna nr III (długość – 136,13m/szerokość – 58,64m)
Trybuna biegnąca wzdłuż boiska od strony ul. Bułgarskiej. Pięć kondygnacji przeznaczonych jest dla widowni. Powierzchnia zostanie wykorzystana w celu zaplecza magazynowego, technicznego oraz socjalnego. Ponadto na poziomie + 3,30 przewiduje się dwa pomieszczenia przeznaczone na sale konferencyjne na 25 oraz 50 osób.
Trybuna nr IV (długość – 189,00m/szerokość – 42,80m)
Istniejąca trybuna przeznaczona dla widowni, złożona z czterech kondygnacji nadziemnych. Na poziomie + 6,60 zostały wyznaczone miejsca dla widzów niepełnosprawnych. [4]
Obiekt posiada ok. 900 miejsc parkingowych oraz tor gokartowy.
Od czasu kiedy został rozegrany pierwszy mecz na nowym stadionie 17 listopada 2010 murawa została wymieniona przez zarządcę obiektu siedmiokrotnie. W przeciwieństwie do wielu stadionów takich jak Allianz Arena czy Stadion Miejski we Wrocławiu na których dach stadionu jest częściowo przeszklony (strona południowa jest przeszklona na większej powierzchni niż strona północna) dla zwiększenia naturalnego oświetlenia, Stadion Miejski w Poznaniu obecnie nie posiada takiej konstrukcji. Ponadto rozwiązania architektoniczne stadionu nie pozwalają na swobodne podmuchy wiatru lub nasłonecznienie murawy promieniami słonecznymi w żadnej porze dnia. Innymi przyczynami był brak systemów irygacyjnych odprowadzających wodę (przy zamkniętej przestrzeni, woda deszczowa łatwo spada na murawę, ale ciężko z niej odparowuje) oraz wentylacyjnych[5].
Koszt wymiany murawy wynosi 400 tyś. złotych. Ostatecznie przez dwa lata, na wymiany murawy Stadionu Miejskiego w Poznaniu wydano prawie 4 miliony złotych[6]. Operator stadionu nie domagał się żadnych gwarancji na produkt, po siódmiej wymianie Konsorcjum Lech Poznań, następujące po Miejskim Ośrodku Sportu i Rekreacji w Poznaniu postanowiło egzekwować umowę z wykonawcą murawy[5]. Przed Euro 2012 w Poznaniu musi być wymieniona murawa jeszcze raz[6].
Na stadion można dojechać tramwajami 1 (Junikowo – Zawady), 6 (Budziszyńska – Miłostowo), 13 (Junikowo – Starołęka) i 15 (Budziszyńska – (PST) – os. Jana III Sobieskiego) oraz autobusami A, 50, 63, 91 i 116.
Podczas Mistrzostw Europy w 2012, które odbędą się w Polsce oraz na Ukrainie na poznańskim stadionie rozegrane zostaną trzy mecze fazy grupowej.
| Nr | Rodzaj rozgrywek | Data i godzina spotkania | Drużyna 1 | Wynik | Drużyna 2 | Strzelcy bramek | Frekwencja |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ME 2012 Grupa C | 10 czerwca 2012 20:45 CEST | Irlandia  |
vs |  Chorwacja |
— | — |
| 2 | ME 2012 Grupa C | 14 czerwca 2012 18:00 CEST | Włochy  |
vs | Chorwacja |
— | — |
| 3 | ME 2012 Grupa C | 18 czerwca 2012 20:45 CEST | Włochy |
vs | Irlandia |
— | — |
| Nr | Rodzaj rozgrywek | Data spotkania | Rywal Lecha Poznań | Frekwencja | Wynik meczu | Strzelcy bramek |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | I runda PEZP | 29 września 1982 |  ÍBV Vestmannaeyjar |
20 000 | 3:0 | Okoński x2, Niewiadomski |
| 2 | II runda PEZP | 20 października 1982 |  Aberdeen FC |
30 000 | 0:1 | Bell |
| 3 | I runda PEMK | 14 września 1983 |  Athletic Club Bilbao |
40 000 | 2:0 | Okoński, Niewiadomski |
| 4 | I runda PEMK | 19 września 1984 |  Liverpool F.C. |
30 000 | 0:1 | Wark |
| 5 | Puchar Lata | 6 lipca 1985 |  FC Admira Wacker Wiedeń |
8 000 | 4:2 | Okoński x3, Pawlak – Knaller |
| 6 | Puchar Lata | 13 lipca 1985 |  IFK Göteborg |
10 000 | 1:4 | Kruszczyński – Ekström x3, Carlgren |
| 7 | Puchar Lata | 3 sierpnia 1985 |  Brøndby IF |
7 000 | 5:1 | Pachelski, Okoński x4 – Olsen |
| 8 | I runda UEFA | 2 października 1985 |  Borussia Mönchengladbach |
25 000 | 0:2 | Niewiadomski (sam.), Lienen |
| 9 | Puchar Lata | 12 czerwca 1986 | Odense Boldklub |
5 000 | 1:1 | Pachelski – Hansen |
| 10 | Puchar Lata | 1 sierpnia 1987 | AIK Solna |
2 000 | 0:0 | - |
| 11 | I runda PEZP | 5 października 1988 |  Flamurtari Vlorë |
13 000 | 1:0 | Araszkiewicz |
| 12 | II runda PEZP | 9 listopada 1988 | FC Barcelona |
35 000 | 1:1 k. 4:5 | Kruszczyński – Roberto |
| 13 | Puchar Lata | 14 lipca 1990 |  Bnei Yehuda Tel Awiw |
3 500 | 3:0 | Gębura, Jakołcewicz, Bayer |
| 14 | Puchar Lata | 18 lipca 1990 | Maccabi Hajfa |
4 000 | 1:0 | Kofnyt |
| 15 | Puchar Lata | 21 lipca 1990 |  Bányász FC Siófok |
5 000 | 3:1 | Skrzypczak, Gębura, Jakołcewicz – Kolovicis |
| 16 | I runda PEMK | 19 września 1990 |  Panathinaikos Ateny |
18 000 | 3:0 | Jakołcewicz x2, Rzepka |
| 17 | II runda PEMK | 25 października 1990 |  Olympique Marsylia |
20 000 | 3:2 | Łukasik, Pachelski, Juskowiak – Founier, Waddle |
| 18 | I runda PEMK | 16 września 1992 |  Skonto FC Ryga |
18 000 | 2:0 | Trzeciak, Podbrożny |
| 19 | II runda PEMK | 4 listopada 1992 | IFK Göteborg |
25 000 | 0:3 | Ekström, Nillson, Mild |
| 20 | I runda PEMK | 15 września 1993 | Beitar Jerozolima |
8 000 | 3:0 | Moskal, Podbrożny, Trzeciak |
| 21 | II runda PEMK | 20 października 1993 |  Spartak Moskwa |
12 000 | 1:5 | Podbrożny – Pisariew x2, Karpin, Onopko x2 |
| 22 | runda eliminacyjna UEFA | 28 sierpnia 1999 | Metalurgs Lipawa |
8 000 | 3:1 | Goliński, Kubicki, Maćkiewicz – Bulders |
| 23 | I runda UEFA | 16 września 1999 | IFK Göteborg |
7 000 | 1:2 | Żurawski – P.Andersson, Mild |
| 24 | runda eliminacyjna UEFA | 26 sierpnia 2004 | Terek Grozny |
12 000 | 0:1 | Fiedkow |
| 25 | I runda INTER | 25 czerwca 2005 |  Karvan Yevlakh |
2 000 | 2:0 | Wachowicz, Scherfchen |
| 26 | II runda INTER | 10 lipca 2005 | RC Lens |
10 000 | 0:1 | Jussie |
| 27 | II runda INTER | 8 lipca 2006 |  FC Tiraspol |
12 000 | 1:3 | Zakrzewski – Picuşiac, Sydorenko, Namaşco |
| 28 | I runda eliminacyjna UEFA | 31 lipca 2008 | Chazar Lenkoran |
15 000 | 4:1 | Štilić, Murawski, Injac, Reiss – Ramazanov |
| 29 | II runda eliminacyjna UEFA | 14 sierpnia 2008 |  Grasshoppers Zurych |
17 000 | 6:0 | Rengifo, Lewandowski x2, Vallori (sam.), Injac, Peszko |
| 30 | I runda UEFA | 2 października 2008 | Austria Wiedeń |
24 000 | 4:2 pd. | Rengifo, Peszko, Lewandowski, Murawski – Ačimovič, Hattenberger |
| 31 | Faza Grupowa UEFA | 6 listopada 2008 | AS Nancy |
22 000 | 2:2 | Peszko, Štilić – Malonga, Zerka |
| 32 | Faza Grupowa UEFA | 4 grudnia 2008 | Deportivo La Coruña |
21 000 | 1:1 | Rengifo – Colotto |
| 33 | 1/16 UEFA | 19 lutego 2009 | Udinese Calcio |
17 500 | 2:2 | Rengifo, Arboleda – Quagliarella, Arboleda (sam.) |
| 34 | II runda eliminacyjna LM | 21 lipca 2010 | İnter Baku |
13 700 | 0:1 k.9:8 | Karlsons |
| 35 | III runda eliminacyjna LM | 4 sierpnia 2010 |  Sparta Praga |
13 700 | 0:1 | Kladrubský |
| 36 | Runda play-off LE | 26 sierpnia 2010 |  Dnipro Dniepropietrowsk |
14 000 | 0:0 | |
| 37 | Faza grupowa LE | 30 września 2010 | Red Bull Salzburg |
41 000 | 2:0 | Arboleda, Peszko |
| 38 | Faza grupowa LE | 4 listopada 2010 | Manchester City |
42 000 | 3:1 | Arboleda, Injac, Możdżeń - Adebayor |
| 39 | Faza grupowa LE | 1 grudnia 2010 | Juventus |
39 500 | 1:1 | Rudņevs - Iaquinta |
| 40 | 1/16 finału LE | 17 lutego 2011 |  SC Braga |
29 133 | 1:0 | Rudņevs |
Puchar Europy Zdobywców Pucharów – PEZP; Puchar Europy Mistrzów Krajowych – PEMK; Puchar Lata – Puchar Lata;
Puchar UEFA – UEFA; Puchar Intertoto UEFA – INTER; Liga Mistrzów UEFA – LM; Liga Europa UEFA – LE
|
|||||
|
||||||||
