Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Stan Getz | |
 Stan Getz, 1976 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 2 lutego 1927 Stany Zjednoczone Filadelfia |
| Data i miejsce śmierci | 6 czerwca 1991 Stany Zjednoczone Malibu |
| Instrument | saksofon tenorowy, klarnet, saksofon altowy |
| Gatunek | cool jazz, West Coast jazz, Bossa nova |
| Zawód | muzyk |
| Aktywność | 1943-1991 |
| Wytwórnia płytowa | Verve Records |
| Powiązania | João Gilberto, Tom Jobim, Astrud Gilberto, Charlie Byrd, Chet Baker, Gary Burton |
| Instrument | |
| saksofon tenorowy | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Stan Getz, właśc. Stanley Gayetsky[1] (ur. 2 lutego 1927 w Filadelfii, zm. 6 czerwca 1991 w Malibu[1][2][3]) – amerykański saksofonista jazzowy grający na saksofonie tenorowym.
Urodził się w rodzinie pochodzenia ukraińsko-żydowskiego. Wychował się w Nowym Jorku. Rozpoczął karierę muzyczną w 1943, gdy został przyjęty do orkiestry Jacka Teagardena. Grał potem w zespołach Stana Kentona, Jimmy'ego Dorseya i Benny'ego Goodmana. W latach 1947-1949 występował z orkiestrą Woody'ego Hermana, gdzie był jednym z Four Brothers (muzyków sekcji saksofonów: trzech tenorowych (Getz, Zoot Sims i Herbie Steward i barytonowego (Serge Chaloff).
W latach 50. Getz był jednym z najbardziej znanych muzyków stylu cool. Nagrywał m.in. z Horace'em Silverem, Oscarem Petersonem i Jimmym Smithem. Od 1958 przebywał w Kopenhadze, skąd powrócił do Stanów Zjednoczonych w 1961. Na początku lat 60. jego albumy nagrane z Charliem Byrdem, a potem z João Gilberto i Antônio Jobimem wywołały modę na bossa novę. Później prowadził małe zespoły. Powrócił do intensywnego nagrywania w ostatnich pięciu latach swojego życia.
Przez wiele lat zmagał się z nałogiem alkoholowym i narkotykowym, z których wyzwolił sie dopiero pod koniec życia. Zmarł na raka wątroby.
