Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyStanisław Barabasz (ur. 7 maja 1857 w Bochni, zm. 23 października 1949 w Zakopanem) – architekt, malarz, nestor polskiego narciarstwa[1], pedagog i myśliwy – autor wielu artykułów o tematyce łowieckiej. Był młodszym bratem pianisty Wiktora Barabasza.
W grudniu 1888 zaczął używać nart w Cieklinie koło Jasła podczas polowań. Jazdę na nartach ćwiczył na Krakowskich błoniach. Narty wzorował na norweskich „ski”. W 1894 pojawił się w Zakopanem z nartami dając początek zakopiańskiemu narciarstwu. Do historii przeszła jego wyprawa narciarska z 1894 wraz z Janem Fischerem do Czarnego Stawu Gąsienicowego. Do Zakopanego przeprowadził się w 1901. W latach 1901-1922 był kierownikiem Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, gdzie wprowadzał podhalańskie motywy zdobnicze w meblarstwie. Dnia 28 lutego 1907 roku wraz z Mieczysławem Karłowiczem i Mariuszem Zaruskim założył drugi w Polsce klub narciarski „Zakopiański Oddział Narciarzy Towarzystwa Tatrzańskiego”, którego był pierwszym prezesem do 1910 roku. Barabasz przyczynił się do powstania Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego w 1909 roku[2].
