Stanisław Biniecki

Stanisław Biniecki (ur. 29 lipca 1907 w Sławnie, zm. 3 maja 1999) – polski farmaceuta (1933 r. – Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), lekarz (1944 r. – Uniwersytet Warszawski) i chemik (1958 r. – Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej). Od 1947 prof. ndzw. dr hab. n. farm., specjalista technologii chemicznej środków leczniczych w Akademii Medycznej w Warszawie. W 1958 r. uzyskał stopień naukowy prof. zw. W latach 1964–1968 był dziekanem Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Warszawie.

Prowadził prace naukowe z dziedziny syntezy środków leczniczych. Wraz z H. Ludwickim autor podręcznika do ćwiczeń z technologii chemicznej środków leczniczych (wydany w 1959).

Twórca oryginalnych polskich leków:

• cytrynianu bikordyny (gapikominy) - (nazwa handl.: Bicordin tabl. 12,5 mg); wprowadzony do lecznictwa w 1970 r., obecnie już niestosowany - dawniej w chorobie wieńcowej oraz
• chlorowodorku todralazyny (nazwa handl. Binazin tabl. 20 mg); wprowadzony do lecznictwa w 1964., obecnie już niestosowany. Przez wiele lat był jednym z podstawowych preparatów używanych w farmakoterapii nadciśnienia tętniczego.