Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Stanisław Bobak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Stanisław Bobak
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1956
Ząb, Polska
Data i miejsce śmierci 12 listopada 2010
Zakopane, Polska
Klub WKS Legia Zakopane
Wzrost 169 cm[1]
Waga 66 kg[1]
Debiut w PŚ 30 grudnia 1979 w Oberstdorfie (101. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 1 stycznia 1980 w Garmisch-Partenkirchen (6. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 26 stycznia 1980 w Zakopanem
Debiut w reprezentacji 1972
Rekord życiowy 153,0 m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie (27 lutego 1981)[2]
Pierwszy trener Polska Jan Furman
Dorobek medalowy

Stanisław Bobak (ur. 12 marca 1956 w Zębie, zm. 12 listopada 2010 w Zakopanem[3]) – polski skoczek narciarski, reprezentant Polski i klubu WKS Legia Zakopane, dwukrotny olimpijczyk, zdobywca trzeciego miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata sezonu 1979/1980.

Stanisław Bobak należał do światowej czołówki w narciarskich skokach przełomu lat 70. i 80. W wielu konkursach walczył z Aschenbachem, czy Koglerem o czołowe lokaty[4]. Stawał na podium zawodów z cyklu Turnieju Czterech Skoczni i zawodów Pucharu Świata. Wziął także udział w dwóch igrzyskach olimpijskich. Osiem razy zdobył mistrzostwo Polski[5]. W swojej karierze oddał ponad 10 tysięcy skoków[6].

Spis treści

[edytuj] Styl skoku i sprzęt

Stanisław Bobak odbijał się szybko, wychodził z progu z podniesioną klatką piersiową, jednocześnie blokując staw skokowy i biodrowy. W czasie skoku usztywniał sylwetkę, nie lubił wiatru z tyłu[7]. Pierwsze narty Bobaka, dwurowkowe, pochodziły z wytwórni w Szaflarach. Następnie skakał na niemieckich skokówkach Poppa, a w Pucharze Świata startował na sprzęcie marki Kneissel i Elana[7]. Buty robione były w Krośnie[4].

[edytuj] Przebieg kariery

Wielka Krokiew, skocznia na której Bobak zdobywał medale mistrzostw Polski i zwyciężył w zawodach Pucharu Świata

Pierwsze występy Bobak zanotował w kategorii juniorów młodszych[7], podobnie jak jego starszy brat, Tadeusz[4]. Pierwszym trenerem skoczka był Jan Furman. Następnie szkolili go kolejno Janusz Fortecki, Lech Nadarkiewicz i Tadeusz Kołder.

W wieku 16 lat zdobył mistrzostwo Polski juniorów, wziął też udział w mistrzostwach Europy[8]. 20 lutego 1972 zadebiutował w seniorskich mistrzostwach Polski, rozgrywanych w Zakopanem. Po pierwszej serii był trzeci, lecz drugi skok, oddany na odległość 108,0 m, zakończył podpórką[6].

31 grudnia 1972 w 21. Turnieju Czterech Skoczni znalazł się na 36. pozycji w Oberstdorfie[9], dzień później zajął 29. miejsce, ex aequo z Berndem Zapfem, w Garmisch-Partenkirchen[10]. W Innsbrucku i Bischofshofen uplasował się na 31. miejscu, tym samym co w końcowej klasyfikacji generalnej swojego debiutanckiego turnieju[11].

Rok później zajął 82. miejsce w klasyfikacji generalnej[12], plasując się na 27. miejscu w Ga-Pa[13], 64. w Innsbrucku[14] i 68. w Bischofshofen[15].

W 1974 zdobył swój pierwszy medal mistrzostw Polski seniorów, zwyciężając w zawodach na dużej skoczni[5].

[edytuj] 1974/1975

9 lutego 1975 podczas konkursu MP na Wielkiej Krokwi skoczył w pierwszej serii 108,5, a w drugiej pobił rekord obiektu, lądując na 115,5 m, dzięki czemu został mistrzem Polski[16]. Na skoczni normalnej zdobył srebrny medal[5].

Podczas 23. Turnieju Czterech Skoczni polski skoczek zajął drugie miejsce w Oberstdorfie, po oddaniu skoków na 96 m i 95 m[17]. W Ga-Pa uplasował się na 18. pozycji[18]. W Innsbrucku dwukrotnie skoczył na odległość 96 m i zajął 6. miejsce[19]. W Bischofshofen Bobak wylądował na 108 metrze skoczni, o 5 metrów przeskakując poprzedni rekord tego obiektu – skok był jednak za długi, w związku z tym lądował poza strefą bezpieczeństwa i go podparł[8]. Ostatecznie sklasyfikowano go na 22. miejscu. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 5. pozycji.

Bobak zwyciężył w zawodach Pucharu Beskidów[6]. Podczas Zimowej Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych 1975 w Kawgołewie skoczek zdobył brązowy medal, po skoku na 70 m[20]. Miał możliwość zaprezentowania się na niej, ponieważ był żołnierzem kraju socjalistycznego (ze stopniem podoficera sł. st.)[20]

[edytuj] 1975/1976

Na mistrzostwach Polski Bobak zdobył złoty medal na normalnej i srebrny na dużej skoczni[5].

Polak zajął 6. miejsce w klasyfikacji 24. Turnieju Czterech Skoczni. Ulokował się na 5. lokacie w Oberstdorfie, 22. w Garmisch-Partenkirchen, 15. w Innsbrucku i 2. w Bischofshofen[21].

7 lutego 1976 uplasował się na 28. pozycji w konkursie na skoczni normalnej podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku, po skokach na 74 m i 75 m[22]. Na skoczni dużej znalazł się na 37. lokacie ze skokami na odległość 81 m oraz 81,5 m[23]. Bobak na olimpiadzie nie posiadał nowych kombinezonów, zmieniających opór powietrza, z których korzystali wówczas Austriacy[21].

[edytuj] 1977-1979

W 1977 Bobak doznał kontuzji łękotki[20], startował jednak nadal. 25. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 20. pozycji w klasyfikacji generalnej[24]. W Oberstdorfie zajął 11. miejsce[25], w Ga-Pa 28.[26]. W Innsbrucku skoczył 85 m w pierwszej serii i 92,5 m w drugiej, zajmując 13. pozycję[27]. W Bischofshofen był 29[28].

Mistrzostwa Świata 1978 w Lahti skończyły się dla Bobaka 22. miejscem na normalnej i 23. na dużej skoczni. Na MŚ w Lotach 1979 w jugosłowiańskiej Planicy zajął 22. miejsce[2].

Na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych 1979 w Zakopanem zdobył srebrny medal na normalnej skoczni i brązowy na dużej[20].

W latach 1977–1979 zdobył łącznie pięć medali mistrzostw Polski[5].

[edytuj] 1979/1980

Podczas mistrzostw Polski Bobak zdobył brązowy medal na dużej skoczni i srebrny na normalnej[5].

W sezonie 1979/1980 odbyła się pierwsza edycja Pucharu Świata. Bobak rozpoczął ją od udziału w TCS – w Oberstdorfie znalazł się poza pierwszą setką[29]. W Ga-Pa był szósty po oddaniu skoków na 95 m i 96 m[30], w Innsbrucku skoczył 99 m i 93,5 m, za co sklasyfikowano go na 20. pozycji[31], a w Bischofshofen uplasował się na 13. miejscu, dzięki skokom na 93,5 m i 94 m[32].

26 stycznia 1980 w Zakopanem wygrał swój pierwszy i jedyny konkurs Pucharu Świata. Skoczył wówczas 81,5 m i 82 m[33]. Konkurs odbywał się w bardzo trudnych warunkach atmosferycznych. Padał mocny śnieg, a serie kilkakrotnie przerywano i powtarzano[34]. Dzień później także stanął na podium, zajmując 2. miejsce (za swoim zespołowym kolegą Piotrem Fijasem). We francuskim Saint-Nizier uplasował się na trzeciej i dziesiątej pozycji[29]. Za swoje sukcesy nie otrzymał nagrody finansowej, mimo przesłania jej przez FIS do Polskiego Związku Narciarskiego[35].

W konkursie na normalnej skoczni na igrzyskach w Lake Placid w pierwszej serii Bobak skoczył 86 m i zajmował 4. miejsce. W drugiej miał szansę na medal, jednak wylądował na 82 m i zajął ostatecznie 10. miejsce[2]. Do srebrnego medalu zabrakło mu 7 punktów[4]. Na dużej skoczni znalazł się na 22. pozycji, skacząc 104 m i 97 m.

Po powrocie z Igrzysk po raz kolejny stanął na podium Pucharu Świata, tym razem na średnim stopniu, po zawodach lotów w norweskim Vikersund. W fińskim Lahti zajął 6. miejsce na normalnej skoczni i 8. na dużej. W szwedzkim Falun był czternasty, a w Oslo siódmy[29]. Bobak wziął też udział w Turnieju Bohemii, rozgrywanym w Libercu i Harrachovie[36], gdzie zdobył złoty medal[20].

[edytuj] 1980/1981

Heini-Klopfer-Skiflugschanze, gdzie Bobak osiągnął swój rekord osobisty – 153 m

W tym sezonie Bobak zajął 52. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Udział w nim rozpoczął od 15. miejsca w Oberstdorfie[37]. W pozostałych konkursach 29. Turnieju Czterech Skoczni nie punktował – w Ga-Pa uplasował się na 16. miejscu, w Innsbrucku na 37., a w Bischofshofen na 43. W klasyfikacji generalnej zawodów zajął 21. miejsce[38]. W kolejnym konkursie z cyklu PŚ, w Libercu, znalazł się na 14. miejscu. W Engelbergu natomiast jedyny raz w tamtym sezonie dostał się do pierwszej dziesiątki zawodów (był ósmy). Po dłuższej przerwie w punktowaniu, powrócił do dobrych wyników na koniec sezonu, kiedy to został sklasyfikowany na piętnastej pozycji w Oslo i na trzynastej w Planicy[29]. Na mistrzostwach świata w lotach zajął 18. miejsce, uzyskując na Heini-Klopfer-Skiflugschanze odległość 153 metrów, co było jego rekordem osobistym[2]. Na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych w 1981 w Borowiczach zdobył brązowy medal[20], po raz ostatni też został mistrzem Polski (zarówno na dużej jak i normalnej skoczni)[5].

[edytuj] Po zakończeniu kariery

Po sezonie 1980/81 zakończył karierę sportową. Na skutek intensywnych treningów wybił sobie czwarty i piąty krąg, dodatkowo cierpiał na ucisk lędźwiowego odcinka kręgosłupa, co powodowało promieniujący ból na odcinku całej nogi. Leczono go w Piekarach Śląskich, ale nie wykonano na nim operacji, gdyż była zbyt ryzykowna[39]. Skoczkiem zainteresowała się fundacja Gloria Victis; w 1983 zorganizowano w Nowym Targu mecz, z którego dochody przekazano Bobakowi. Później zamieszkał w Zębie razem z żoną Stanisławą i dziećmi: Haliną, Małgorzatą i Andrzejem (również skoczkiem narciarskim)[40]. Renta Bobaka wynosiła 500 zł, więc w 2005 wyjechał w celach zarobkowych do Francji, gdzie zachorował ciężko. 11 czerwca przeszedł operację, następnie przez kilka dni był nieprzytomny, po czym został przewieziony do Polski, gdzie trafił do szpitala w Zakopanem, a następnie na Oddział Kliniczny Żywienia i Chirurgii w Warszawie. Nie mógł jeść, leżał podłączony do kroplówki, prawdopodobnie cierpiał na wielopoziomową niedrożność jelit lub niedokrwienie jelit[39]. Po długiej chorobie zmarł 12 listopada 2010 w szpitalu w Zakopanem. Pochowano go na cmentarzu w jego rodzinnym Zębie[4]. Na pogrzeb przyszło kilkaset osób[41].

Odszedł jeden z najwybitniejszych polskich skoczków narciarskich, wielki talent, dobry człowiek. Byłem z nim w grupie i mogę śmiało mówić, że dobrze go znałem. Spędziliśmy przecież razem pół życia. W sporcie się nie poddawał, chorobie, niestety, musiał się poddać.

Apoloniusz Tajner, [4]

[edytuj] Osiągnięcia

[edytuj] Igrzyska olimpijskie

[edytuj] Indywidualnie

1976 Austria Innsbruck (Austria) 28. miejsce (normalna skocznia K-70), 37. miejsce (duża skocznia K-90)
1980 Stany Zjednoczone Lake Placid (USA) 10. miejsce (normalna skocznia K-70), 22. miejsce (duża skocznia K-90)

[edytuj] Starty S. Bobaka na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
28. 7 lutego 1976 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-84 indywid. 74 m 75 m 211,0 pkt. 41,0 pkt. Hans-Georg Aschenbach
37. 15 lutego 1976 Austria Innsbruck Bergisel K-104 indywid. 81 m 81,5 m 168 pkt. 66,8 pkt. Karl Schnabl
10. 17 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Olimpijska K90 K-86 indywid. 86 m 82 m 242,2 pkt. 22,1 pkt. Anton Innauer
22. 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Olimpijska K120 K-114 indywid. 104 m 97 m 214,8 pkt. 56,2 pkt. Jouko Törmänen

[edytuj] Mistrzostwa świata

1978 Finlandia Lahti 22. miejsce (K-70), 23. miejsce (K-90)

[edytuj] Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

1979 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica 22. miejsce
1981 Niemcy Oberstdorf 18. miejsce

[edytuj] Puchar Świata

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1979/1980 3.[37]
1980/1981 52.[37]

[edytuj] Zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Skok 1 Skok 2 Nota
1. 26 stycznia 1980 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-82 81,5 m 82,0 m 260,7 pkt.

[edytuj] Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1979/1980 1 2 1 4
1980/1981
suma 1 2 1 4

[edytuj] Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 26 stycznia 1980 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-82 81,5 m 82,0 m 260,7 pkt. 1.
2. 27 stycznia 1980 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-115 114,5 m 110,0 m 254,3 pkt. 2. 0,3 pkt. Piotr Fijas
3. 9 lutego 1980 Francja Saint-Nizier Dauphine K-112 96,0 m 101,0 m 216,5 pkt. 3. 5,7 pkt. Piotr Fijas
4. 29 lutego – 2 marca 1980 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-155 140,0 m 142,0 m 148,0 m 116,0 m 737,5 pkt. 2. 15,5 pkt. Per Bergerud

[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 1979/1980
Cortina d’Ampezzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Sapporo Sapporo Thunder Bay Thunder Bay Zakopane Zakopane Saint-Nizier Saint-Nizier Sankt Moritz Gstaad Engelberg Vikersund Lahti Lahti Falun Oslo Planica Planica Štrbské Pleso Štrbské Pleso punkty
101 6 20 13 1 2 3 10 2 6 8 14 7 14 20 130
Sezon 1980/1981
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Sankt Moritz Gstaad Engelberg Ironwood Ironwood Sapporo Sapporo Thunder Bay Thunder Bay Chamonix Saint Nizier Lahti Lahti Falun Oslo Bærum Planica Planica punkty
15 16 37 43 14 8 20 24 15 13 15
Legenda
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

[edytuj] Puchar Świata w lotach (nieoficjalnie)

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon Miejsce
1979/1980 2.

[edytuj] Turniej Czterech Skoczni

21. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
36 29 31 31 31
22. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
27 64 68 82
23. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
2 18 6 18 5
24. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
5 22 15 2 6
25. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
11 28 13 29 20
27. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
19 10 27 22 21
28. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
101 6 20 13 37
29. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
15 16 37 43 21

[edytuj] Sukcesy krajowe

[edytuj] Inne

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stanisław Bobak (pol.). Sports-reference.com. [dostęp 17 sierpnia 2011].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Szatkowski 2003, s. 4
  3. Zmarł Stanisław Bobak (pol.). Sport.pl. [dostęp 12 listopada 2010].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Paweł Pełka: Przeskakiwał największe skocznie świata. TygodnikPodhalański.pl, 2010-12-25. [dostęp 2011-05-30].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 Wyniki Mistrzostw Polski - 1920-2002. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-22].
  6. 6,0 6,1 6,2 Galeria sław cz. 2 Stanisław Bobak (Polska). Skokinarciarskie.com.pl. [dostęp 2011-05-30].
  7. 7,0 7,1 7,2 Szatkowski 2003, s. 1
  8. 8,0 8,1 8,2 Szatkowski 2003, s. 2
  9. Skoki narciarskie - Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  10. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  11. Turniej Czterech Skoczni 1972/1973 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  12. Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  13. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  14. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  15. Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  16. Wojciech Szatkowski: Mistrzostwa Polski w Skokach 1920-2003 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-22]. s. 2.
  17. Skoki narciarskie - Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  18. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  19. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  20. 20,0 20,1 20,2 20,3 20,4 20,5 20,6 Polski Komitet Olimpijski: Stanisław Bobak – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl.
  21. 21,0 21,1 Szatkowski 2003, s. 3
  22. Innsbruck / Seefeld, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  23. Innsbruck / Seefeld, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  24. Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  25. Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  26. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  27. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  28. Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  29. 29,0 29,1 29,2 29,3 BOBAK Stanislaw. FIS-Ski resultats. [dostęp 2011-05-23].
  30. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
  31. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
  32. Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
  33. 79/80 FIS WORLD CUP - 10th World Cup Competition. skijumping.pl. [dostęp 2011-08-18].
  34. Tomasz Kalemba: PŚ w Zakopanem - tu dzieją się rzeczy niesamowite (pol.). Onet.pl, 2012-01-19. [dostęp 2012-01-19].
  35. Szatkowski 2003, s. 5
  36. Leszek Błażyński: Bohemia Tour chce być jak Turniej Czterech Skoczni (pol.). Sports.pl, 2010-12-08. [dostęp 2011-05-25].
  37. 37,0 37,1 37,2 World Cup: Standings on BOBAK Stanislaw. FIS-Ski - biographie. [dostęp 2011-05-31].
  38. Turniej Czterech Skoczni 1980/1981. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-30].
  39. 39,0 39,1 Janusz Pindera. W domu ból jest mniejszy. „Rzeczpospolita”, 2005-12-24. Presspublica. 
  40. Szatkowski 2003, s. 6
  41. PAP: Podhale pożegnało Stanisława Bobaka (pol.). SportoweFakty.pl, 2011-11-16. [dostęp 2011-06-16].

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stanisław_Bobak&oldid=31307721
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty