Stanisław Celestyn Napiórkowski OFMConv (ur. 3 września 1933 we wsi Mroczki Małe, gmina Chrościce, pow. miński) - polski teolog, ksiądz, franciszkanin. Od 1983 profesor[1] Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Zajmuje się dogmatyką, mariologią, ekumenizmem.
Wstąpił do zakonu w 1954, święcenia kapłańskie przyjął 11 sierpnia 1957[2]. Członek Komisji Episkopatu Polski ds. Ekumenizmu (1970-1994), Komisji Mieszanej (1974-1994), Komisji Mieszanej Katolicko-Luterańskiej, powołanej przez watykański Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan i Światową Federację Luterańską (1974-1984), Podkomisji Dialogu (1977-1996), przewodniczył Sekcji Dogmatycznej Teologów Polskich (1983-1989); członek Komisji Katolicko-Luterańskiej w Polsce. Promotor kilkudziesięciu przewodów doktorskich[3].
S. C. Napiórkowski był kierownikiem Katedry Mariologii KUL oraz stałym współpracownikiem Instytutu Ekumenicznego tej uczelni, profesorem teologii dogmatycznej w Wyższym Seminarium Duchownym Ojców Franciszkanów w Łodzi-Łagiewnikach. Obecnie na emeryturze.
Jest autorem wielu publikacji, głównie z dziedzin mariologii, ekumenizmu i metodologii teologii oraz franciszkanizmu.