Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Stanisław Dżułyński, "Miś" (ur. 27 sierpnia 1924 w Samborze, zm. 28 czerwca 2001 w Krakowie) - polski geolog, sedymentolog.
Szkołę powszechną i 11-latkę ukończył we Lwowie.
W 1945 podjął studia geologiczne w Zakładzie Geologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1949 uzyskał dyplom z geologii za pracę wykonaną pod kierunkiem prof. Mariana Książkiewicza.
W 1946, jeszcze w trakcie studiów, został zatrudniony w Zakładzie Geologii UJ na stanowisku młodszego asystenta. W 1949 został starszym asystentem. W 1950 objął stanowisko adiunkta w Muzeum Ziemi.
W 1951 uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Powstanie wapieni skalistych jury krakowskiej. W 1953 opublikował pracę Tektonika południowej części Wyżyny Krakowskiej. Na jej podstawie w 1956 został mianowany docentem.
W 1964 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1973 profesorem zwyczajnym.
W 1955 został kierownikiem Pracowni Geologiczno-Stratygraficznej przy Polskiej Akademii Nauk. Od 1957 do 1966 pracował w Zakładzie Nauk Geologicznych PAN. Następnie przeniósł się do Zakładu Geomorfologii Instytutu Geografii PAN, a w 1971 do Instytutu Nauk Geologicznych PAN, gdzie pracował do 1991.
W 1989 prowadził przez jeden semestr wykłady z sedymentologii na Uniwersytecie w Jerozolimie.
W 1991 objął stanowisko profesora w Zakładzie Geologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Sprawował je do przejścia na emeryturę w 1994.
Był członkiem honorowym Geological Society of London (od 1965), Geological Society of America (od 1975) i Academia Scientiarum et Artium Europea w Salzburgu (od 1991), członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk (od 1986). Twórca sedymentologii eksperymentalnej.
22 listopada 1996 Uniwersytet Warszawski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[1].
