Stanisław Filasiewicz (ur. 28 kwietnia 1881 w Cieszynie, zm. po 1944, tamże) – polski architekt.
W latach 1901-1907 studiował początkowo filozofię i prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie architekturę i inżynierię na Politechnice w Zurichu i na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej.
Po studiach pracował jako architekt rządowy w Galicji. W latach I wojny światowej działał w organizacjach polskich w Szwajcarii, w 1919 r. w Komitecie Narodowym Polskim w Paryżu.
Po przyjeździe do Polski, w latach 1922-1923 kierował biurem projektowym Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Od 1924 r. do wybuchu wojny był kierownikiem biura projektowego Banku Polskiego w Warszawie, wykonał m.in. projekty budynków oddziałów Banku Polskiego w Brześciu nad Bugiem, Bielsku, Gdyni, Ostrowie Wielkopolskim a także domy pracowników banku w Warszawie przy ul. Czerniakowskiej, Wilnie, Sosnowcu, Kielcach i Łodzi. Jego twórczość ewoluowała od form klasycyzmu akademickiego do zmodernizowanego klasycyzmu i modernizmu.
Zrealizowana budowla w Łodzi: