Stanisław Grzybowski (historyk)

Stanisław Grzybowski (ur. 1930) – polski historyk, prof. dr hab., emerytowany profesor zwyczajny w Katedrze Historii Nowożytnej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. W 1954 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, tytuł profesora uzyskał w 1982.

Jego dziadkiem był prof. Stanisław Estreicher, ojcem Konstanty Grzybowski, a wujem prof. Karol Estreicher jr.

Główne zainteresowania badawcze:

• historia kultury, szczególnie dziejów kultury politycznej, roli miast i miejskiej kultury politycznej, dziejów historiografii, rodziny i obyczaju.
• biografistyka.
• historia Wielkiej Brytanii.

Wybrane publikacje:

• Poglądy społeczne publicystów hugenockich, Wrocław 1964
• Polityka kolonialna Tudorów i pierwszych Stuartów, Wrocław 1970
• Pretendenci i górale. Z dziejów unii szkocko-angielskiej, Warszawa 1971
• Historia Irlandii, Wrocław 1977, II wyd. 1988
• Henryk Walezy, Wrocław 1980
• Elżbieta Wielka", Wrocław 1989
• Dzieje Polski i Litwy (1506-1648), Kraków 2000
• Trzynaście miast, czyli antynomie kultury europejskiej, Wrocław 2000
• Wielka Historia Świata, Narodziny Świata Nowożytnego tom 6 (1453-1600), Kraków 2005
• Rodowody stolic, Gdańsk 2007.

Linki zewnętrzne

• Stanisław Grzybowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)