Stanisław Helsztyński (właśc. Stanisław Skorupka) (ur. 13 kwietnia 1891 w Kosowie nad Obrą, zm. 14 kwietnia 1986 w Warszawie[1]) – polski historyk literatury, badacz m.in. twórczości Williama Szekspira.
Spis treści |
Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu III Gimnazjum im. Sobieskiego[2] w Krakowie kształcił się w Münster i Monachium. Następnie podjął studia anglistyczne na Uniwersytecie Poznańskim.
W latach 1922-1939 pracował jako nauczyciel w gimnazjum L. Lorentza w Warszawie.
W 1926 doktoryzował się na podstawie pracy "Polskie przekłady Miltona i Pope'a". Habilitował się w 1948, tytuł profesora filologii angielskiej zdobył w 1951.
W 1930 został członkiem PEN Clubu, a w 1932 ZZLP.
W okresie drugiej wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu. Po wojnie został skierowany na Pomorze Zachodnie, gdzie pełnił funkcję kuratora Szczecińskiego Okręgu Szkolnego.
Pracował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie podjął obowiązki reorganizatora katedry anglistyki.
W 1923 zadebiutował książką "Ks. Ignacy Skorupka". Jest autorem monografii Człowiek ze Stratfordu (1963), stanowiącej pierwsze polskie opracowanie biografii barda ze Stratford na podstawie materiałów źródłowych[1], współpracował z Wiadomościami Literackimi[3].
Oprócz pracy nad dziełami Szekspira zajmował się także twórcami Młodej Polski[4]. Jest autorem wielu skryptów i podręczników akademickich.
Wydał dwie antologie własnych tłumaczeń poetyckich: Liryka angielska XX w. (1929) i Katoliccy poeci Anglii (1939).