| Stanisław Kostka Zamoyski | |
Jelita |
|
| Data urodzenia | 13 stycznia 1775 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 2 kwietnia 1856 |
| Miejsce śmierci | Wiedeń |
| Rodzina | Zamoyscy |
| Rodzice | Andrzej Zamoyski Konstancja Czartoryska |
| Małżeństwo | Zofia Czartoryska |
| Dzieci | Konstanty Zamoyski Andrzej Artur Zamoyski Jan Zamoyski Władysław Stanisław Zamoyski Celina Gryzelda Zamoyska Jadwiga Klementyna Zamoyska Zdzisław Zamoyski August Zamoyski Eliza Elżbieta Zamoyska Stanisław Kostka Zamoyski |
| Odznaczenia | |
Stanisław Kostka Zamoyski herbu Jelita (ur. 13 stycznia 1775 w Warszawie, zm. 2 kwietnia 1856 w Wiedniu) – prezes Rządu Centralnego Wojskowego Tymczasowego Obojga Galicji w 1809, senator-wojewoda Księstwa Warszawskiego (1810), prezes Senatu Królestwa Polskiego od 29 stycznia 1822 do 20 lipca 1831, XII ordynat na Zamościu, do 1850 członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego, kawaler maltański[1].
Syn Andrzeja Hieronima Zamoyskiego (1716-1792) – kanclerza wielkiego koronnego i księżnej Konstancji Czartoryskiej – córki Stanisława Kostki Czartoryskiego – cześnika wielkiego litewskiego. Był przeciwnikiem powstania listopadowego. W 1830 wyjechał do Petersburga. Później osiadł w Wiedniu. Dzięki jego staraniom prawa miejskie otrzymał w 1823 Jadów.
Odznaczony został Orderem Orła Białego 16 czerwca 1812 r. W 1812 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[2]. W 1811 został członkiem honorowym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk[3].
Żonaty z księżniczką Zofią z Czartoryskich (1780-1837) – Damą Krzyża Gwiaździstego, c. generała Adama Kazimierza Czartoryskiego.
Miał z nią 11 dzieci, m.in. Andrzeja i Władysława.
|
|||||
|
|||||
|
|||||||