| Stanisław Lenartowicz | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 lutego 1921 |
| Data i miejsce śmierci | 28 października 2010 |
| Zawód | reżyser scenarzysta |
| Lata aktywności | 1955-93 |
| Odznaczenia | |
Stanisław Lenartowicz (ur. 7 lutego 1921 w Dzianowie, zm. 28 października 2010 we Wrocławiu[1]) - polski reżyser i scenarzysta filmowy. Jeden z twórców polskiej szkoły filmowej.
Spis treści |
Wychowywał się, a następnie mieszkał do 1944 w Landwarowie koło Wilna, w rodzinie kolejarskiej; ojciec Michał Lenartowicz był zawiadowcą miejscowego Odcinka Drogowego II kl. PKP.[2]
W czasie II wojny światowej był żołnierzem 7 Brygady Wilhelma Armii Krajowej na Wileńszczyźnie[3]. W okresie od 5 sierpnia 1944 do 9 stycznia 1946 przebywał w obozie pracy w Kałudze (jedn. woj. nr 36990, 361 zpp). Repatriowany do kraju w 1946[4].
W latach 1950-1953 studiował na Wydziale Reżyserii PWSF w Łodzi. Absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Realizator filmów oświatowych w WFO w Łodzi (1952-1954), następnie filmów fabularnych w WFF we Wrocławiu (1956-1983). W latach 1989-1991 członek Komitetu Kinematografii.
Odznaczony między innymi Nagrodą Miasta Wrocławia (1959), Złotym Krzyżem Zasługi (1959)[5], Złotym Medalem "Gloria Artis" (2008)[6].
Miał siostrę Irenę Will-Lenartowicz, plastyczkę.
Zmarł w wieku 89 lat, został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu.
|
|||||||||||||||||
]