Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Stanisław Lorentz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Stanisław Lorentz
Tablica Miejskiego Systemu Informacji w Alei Stanisława Lorentza w Warszawie
Tablica Miejskiego Systemu Informacji w Alei Stanisława Lorentza w Warszawie
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1899
Radom
Data i miejsce śmierci 15 marca 1991
Warszawa
Zawód muzeolog i historyk sztuki
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1949–1960) Order Sztandaru Pracy I klasy

Stanisław Lorentz (ur. 28 kwietnia 1899 w Radomiu, zm. 15 marca 1991 w Warszawie) − polski muzeolog i historyk sztuki, poseł na Sejm PRL IV kadencji z ramienia Stronnictwa Demokratycznego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Egzamin maturalny zdał w Gimnazjum im. Górskiego w Warszawie, po czym rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował historię sztuki. W roku 1924 obronił doktorat na temat twórczosci Efraima Szregera.

Karierę zawodową rozpoczął przed wojną. W latach 19291935 był konserwatorem zabytków województwa wileńskiego i nowogródzkiego. Po rezygnacji ze stanowiska był wykładowcą Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W latach 19361982 (z przerwą w czasie II wojny światowej) pełnił funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Warszawie.

Tablica upamiętniająca Stanisława Lorentza w Hawanie

Podczas okupacji niemieckiej zasłużył się w akcji ratowania dóbr kultury polskiej i najcenniejszych zabytków znajdujących się w polskich zbiorach. Po 1945 roku działał na rzecz odbudowy zabytków i muzeów. W latach 19451951 stał na czele Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków, a w roku 1947 został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Od roku 1949 był członkiem PAU, a od 1952 PAN. Był ekspertem UNESCO ds. ochrony zabytków, szczególnie zaangażowany w sprawę odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. Odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej. W 1952 wraz z Bogusławem Leśnodorskim otrzymał zespołową nagrodę państwową II stopnia [1]W 1955 odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy.[2]

Od 1937 roku związany z Klubem Demokratycznym w Wilnie oraz SD (był członkiem Rady Naczelnej w latach 1961–1965). W latach 1965–1969 sprawował mandat posła na Sejm PRL z ramienia Stronnictwa Demokratycznego.

Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim.

Działalność Stanisława Lorentza została upamiętniona tablicą umieszczoną w Bramie Zygmuntowskiej Zamku Królewskiego w Warszawie. Jego imię nosi także dziedziniec (skwer) w Muzeum Narodowym oraz aleja biegnąca na tyłach tegoż Muzeum.

Ojciec historyka literatury Aliny Kowalczykowej.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Dziennik Polski, rok VIII, nr 174, (2637), s. 6.
  2. Uchwała Rady Państwa z dnia 11 lipca 1955 r. o nadaniu odznaczeń państwowych, Monitor Polski, 1955 nr 91 poz. 1144

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stanisław_Lorentz&oldid=29690026
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty