Stanisław Nowodworski

Stanisław Nowodworski
Data i miejsce urodzenia	1873 Warszawa
Data i miejsce śmierci	22 września 1931 Warszawa
Minister sprawiedliwości
Okres urzędowania	od 24 lipca 1920 do 19 czerwca 1921
Poprzednik	Jan Morawski (p.o.)
Następca	Bronisław Sobolewski
Minister sprawiedliwości
Przynależność polityczna	Narodowe Chrześcijańskie Stronnictwo Pracy
Okres urzędowania	od 28 maja 1923 do 15 grudnia 1923
Poprzednik	Wacław Makowski
Następca	Włodzimierz Wyganowski

Stanisław Nowodworski (ur. 1873 w Warszawie, zm. 22 września 1931 w Warszawie) – prawnik, polityk, działacz społeczny, minister sprawiedliwości, senator I kadencji w II RP.

Życiorys

Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie, rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Petersburgu, które ukończył w 1897. Następnie powrócił do Warszawy, gdzie odbył aplikację w Sądzie Okręgowym i w 1903 został mianowany adwokatem przysięgłym.

Od 1907 brał udział w pracach Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich. W latach 1914–1915 był członkiem Komitetu Obywatelskiego miasta Warszawy, a w okresie od sierpnia do 11 września 1915 był prokuratorem Trybunału przy Komitecie Obywatelskim. Następnie działał w straży obywatelskiej. W 1916 został wybrany radnym Warszawy. Nowodworski był jednym z założycieli Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego, które w okresie od listopada 1916 do października 1918 reprezentował w Międzypartyjnym Kole Politycznym.

Od 13 stycznia 1917 przebywał w niemieckich więzieniach w Lauben, a następnie w Modlinie.

Wiosną 1919 ponownie został radnym Warszawy. 1 kwietnia 1919 otrzymał nominację na sędziego Sądu Apelacyjnego. Następnie w okresie od 24 lipca 1920 do 19 czerwca 1921 był ministrem sprawiedliwości w rządzie Wincentego Witosa. 28 listopada 1921 został prezydentem miasta stołecznego Warszawy. Z tej funkcji ustąpił 7 grudnia 1922, kiedy został powołany na członka Naczelnego Trybunału Administracyjnego. 12 listopada 1922 został wybrany – z ramienia Narodowego Chrześcijańskiego Stronnictwa Pracy – senatorem (został przewodniczącym senackiego klubu parlamentarnego swojego stronnictwa). Od 28 maja 1923 do 15 grudnia 1923 ponownie był ministrem sprawiedliwości w rządzie Wincentego Witosa. W maju 1926 otrzymał nominację na sędziego Sądu Najwyższego i zrzekł się mandatu senatora. 29 października 1926 mianowany został członkiem Trybunału Kompetencyjnego, a w 1930 został wiceprzewodniczącym Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów RP.

Stanisław Nowodworski został pochowany na warszawskich Powązkach.

Bibliografia

• Encyklopedia Warszawy z 1994
• Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, Warszawa 1994