Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Stanisław Rawicz Kosiński | |
 Rawicz |
|
| Data urodzenia | 1847 |
| Miejsce urodzenia | Borek Szlachecki |
| Data śmierci | 1923 |
| Miejsce śmierci | Kraków |
| Rodzina | Kosińscy |
| Rodzice | Paweł Piotr Rawicz Kosiński Aloiza Kamilla Skałkowska |
Stanisław Nikodem Rawicz Kosiński herbu Rawicz (ur. 1847 w Borku Szlacheckim, zm. 13 stycznia 1923 w Krakowie) – polski inżynier budujący koleje na terenie Galicji.
Urodził się w 1847 w Borku Szlacheckim. Pochodził z rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Rawicz. Jego ojciec Paweł był radcą galicyjskiego Namiestnictwa we Lwowie. Stanisław Kosiński ukończył szkołę realną w Krakowie a następnie rozpoczął studia na Wydziale Komunikacji Politechniki w Pradze. Otrzymawszy dyplom inżyniera kolejowego w 1872 wyjechał do Niemiec gdzie znalazł pracę przy budowie biegnącej w trudnych warunkach wzdłuż rzeki Elstery trasy Saksońsko-Turyńskiej.
W kilka lat później będąc już inspektorem c.k. kolei, inżynier Stanisław Kosiński został kierownikiem budowy fragmentu trasy Lwów - Beskid łączącej Wschodnią Galicję z Węgrami. W następnych latach kierował budową innej linii kolejowej prowadzącej z Rzeszowa do Jasła.
W 1890 podjęto decyzje o budowie kolejnej trasy, która miała połączyć Wschodnią Galicję z królestwem Węgier i prowadzić ze Stanisławowa przez Delatyn i Woronienkę do Sygietu Marmaroskiego na Węgrzech. Na kierownika robót wyznaczono Kosińskiego. Zaprojektowane i wybudowane na tej linii mosty i wiadukty stały się wizytówką osiągnięć tego inżyniera.
W latach 1894-96 na Prucie niedaleko Jaremcza powstała najsłynniejsza budowla Kosińskiego, most kolejowy o największej w ówczesnej Europie rozpiętości łuku (65 m).
Następnie pracował przy budowie lokalnych linii kolejowych we wschodniej Galicji na trasach Tarnopol - Kopyczyńce, oraz Czortków - Iwanie Puste.
W maju 1906 Stanisław Kosiński został zatrudniony w Ministerstwie Kolei Żelaznych w Wiedniu, pracując z początku na stanowisku Naczelnika Budowy Nowych Linii, a później Dyrektora Departamentu Budowy i Konserwacji.
W uznaniu zasług, pod koniec 1908 cesarz Franciszek Józef I odznaczył Kosińskiego Orderem Leopolda.
Ostatnie lata życia spędził w Krakowie. Zmarł w 1923 roku, został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
