| Stanisław Teofil Rybicki | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 kwietnia 1843 Warszawa, Zabór rosyjski |
| Data i miejsce śmierci | 1920 |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Powązkowski w Warszawie |
| Zawód | lekarz |
Stanisław Teofil Rybicki (ur. 16 kwietnia 1843 w Warszawie, zmarł w 1920 tamże) – lekarz, działacz społeczny.
W 1860 ukończył Gimnazjum Realne w Warszawie. 28 czerwca 1866 otrzymał dyplom lekarski Szkoły Głównej. Rektorem uczelni był wówczas Józef Mianowski. W 1867 uzyskał dyplom lekarza powiatowego i objął tę posadę w Skierniewicach.
Jeden z jego pierwszych artykułów nosił tytuł Zapalenie mózgu z objawami czynnego przekrwienia tego organizmu. Jednak najwięcej jego publikacji dotyczyło ginekologii. Praca Drgawki właściwe ciężarnym, rodzącym i położnicom spotkała się z dużym uznaniem w środowisku medycznym i wprowadziła go w poczet Towarzystwa Lekarskiego.
W 1880 został naczelnikiem skierniewickiej straży ogniowej. Funkcję tę pełnił trzykrotnie, w uznaniu zasług w jej powołaniu, zorganizowaniu i kierowaniu.
Dzięki jego staraniom powstał w Skierniewicach nowoczesny szpital, który otwarto w 1899. Wojewódzkiemu Szpitalowi Zespolonemu oraz ulicy, przy której stoi zostało nadane jego imię.[1]
25 lipca 1911 nadano mu tytuł Honorowego Obywatela Skierniewic[2].