Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Stanisław Szreniawa-Rzecki (ur. 1888, zm. 1972) – artysta rzeźbiarz, malarz, grafik, scenograf.
W latach 1903-1908 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych: malarstwo u Teodora Axentowicza, Juliana Fałata i Stanisława Wyspiańskiego, oraz rzeźbę u Konstantego Laszczki.
W roku 1904 współuczestniczył w wydaniu zbioru litografii „Teki Melpomeny” poświęconej aktorom teatrów krakowskich.
Od roku 1905 w czynny kabarecie "Zielony Balonik", potem w warszawskim kabarecie „Momus”.
W latach 1909-1914 kontynuował studia w Paryżu.
W czasie I wojny światowej służył w Legionach, w wojnie 1920 r. w 2 pułku szwoleżerów.
Jako uczestnik działań wojennych malował w latach 1918-1919 obrazy batalistyczne.
Od 1919 był członkiem "Reduty" Juliusza Osterwy, współpracował też z z Arnoldem Szyfmanem jako scenograf.
W roku 1922 był członkiem-założycielem Stowarzyszenia Artystów Plastyków "Rytm". W roku 1926 wspólnie z Wacławem Borowskim i Stanisławem Czajkowskim był założycielem Instytutu Sztuk Plastycznych.
W roku 1928 uczestniczył w akcji tworzenia polichromii kamienic na Rynku Starego Miasta w Warszawie (kamienice Anszultowska i pod Bazyliszkiem)
Od roku 1930 zajął się wyłącznie rzeźbiarstwem.
Okres II wojny światowej przeżył w Warszawie. Po Powstaniu znalazł się w Krakowie.
W roku 1959 powrócił do Warszawy.
