Stanisław Serwaczyński (ur. 1781 w Lublinie[1][2] - zm. 30 listopada 1859 we Lwowie[2][3]), skrzypek wirtuoz, kompozytor, dyrygent i pedagog, solista i koncertmistrz Opery Budapeszteńskiej[4].
W latach 1799-1805 był uczniem Szkoły Wydziałowej w Lublinie. Gry na skrzypcach uczył jego ojciec, kapelmistrz Gwadegniego w Kocku i Bratysławie, a gry na fortepianie Jan Barcicki. Przez 3 lata był uczniem hr. Quandangi. W 1810 r. wyjechał do Lwowa, gdzie był członkiem orkiestry teatralnej, a następnie jej koncertmistrzem. W roku 1832 został koncertmistrzem orkiestry teatralnej w Wiedniu, a od roku 1833 dyrygował orkiestrą Opery Budapeszteńskiej. Wiele razy koncertował w Lublinie. Wykształcił wielu skrzypków, m.in. Henryka Wieniawskiego[5]. W 1847 r. powrócił do Lublina, gdzie był inspiratorem życia muzycznego miasta. Urządzał popularne wieczory muzyczne. Ostatni swój koncert dał we Lwowie, gdzie zmarł.
W 1820 był członkiem loży wolnomularskiej Wolność Odzyskana.[6]