| Stanisław Sroka | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 listopada 1909 Poznań |
| Data i miejsce śmierci | 13 sierpnia 1967 Warszawa |
| minister gospodarki komunalnej | |
| Przynależność polityczna | PZPR |
| Okres urzędowania | od maj 1961 do 13 sierpnia 1967 |
| Prezydent Miasta Poznania | |
| Okres urzędowania | od 16 lipca 1945 do 11 grudnia 1948 |
| Poprzednik | Feliks Maciejewski |
| Następca | Leon Murzynowski |
Stanisław Sroka (ur. 7 listopada 1909 w Poznaniu, zm. 13 sierpnia 1967 w Warszawie), polski działacz państwowy, minister gospodarki komunalnej w rządzie Józefa Cyrankiewicza, prezydent Poznania, prawnik i ekonomista.
Był synem Franciszka Sroki i Wiktorii Bartkowskiej. Ukończył Gimnazjum im. Marii Magdaleny (matura w 1929). Studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego (ukończony w 1936), przed II wojną światową działał w samorządzie rzemieślniczym (Izba Rzemieślnicza w Poznaniu). Brał udział w kampanii wrześniowej. Schwytany i uwięziony przez hitlerowców w obozie pod Kielcami. Zbiegł z obozu i wrócił do Poznania, a później do Kalisza (tam podjął pracę w okresie 1940-1942) i Rokitna (powiat Jędrzejów).
31 stycznia 1945 powrócił do Poznania. 16 lipca 1945 został prezydentem Poznania, funkcję pełnił trzy lata. Mimo planów zburzenia zamku cesarskiego w Poznaniu postanowił (po konsultacjach z Bolesławem Bierutem) pozostawić tę budowlę[1].
28 października 1948 został powołany na stanowisko wiceprezydenta Warszawy (od 23 maja 1950 zastępcy przewodniczącego Prezydium Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy), urząd objął w grudniu 1948. 19 maja 1953 został podsekretarzem stanu (wiceministrem) w Ministerstwie Gospodarki Komunalnej; przez cały okres II kadencji Sejmu (1957-1961) pozostawał kierownikiem resortu (ministra nie powoływano). W maju 1961 został powołany na stanowisko ministra gospodarki komunalnej i pełnił je do końca życia. Miał udział m.in. w budowie zbiornika wodnego i zapory w Goczałkowicach.
Żonaty z Marią Jezierską, miał 2 synów (Leszek, Andrzej) oraz córkę (Elżbieta). Był członkiem PPR od 1945, później należał do PZPR. Odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
| Poprzednik Feliks Maciejewski |
Prezydent Poznania 1945-1948 |
Następca Leon Murzynowski |
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||