| Stanisław Stojałowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 maja 1845 Zniesienie |
| Data i miejsce śmierci | 23 października 1911 Kraków |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 28 sierpnia 1870 |
Ks. Stanisław Stojałowski (ur. 14 maja 1845 w Zniesieniu koło Lwowa, zm. 23 października 1911 w Krakowie) – polski duchowny katolicki i polityk.
Pochodził z rodziny szlacheckiej: syn Juliusza, właściciela ziemskiego i Ludwiki z Glaennapów. Uczył się w Buczaczu i Przemyślu, a następnie w gimnazjum we Lwowie. 27 stycznia 1863 wstąpił do zakonu jezuitów i odbył dwuletni nowicjat w Starej Wsi k. Brzozowa. 1866-1867 odbywał tam studia filozoficzne, które kontynuował w Krakowie 1867-1868. Od 1868 studiował teologię w Krakowie.
Święcenia kapłańskie otrzymał 28 sierpnia 1870 r. 4 lutego 1875 opuścił zakon i przeszedł w szeregi duchowieństwa diecezjalnego. Od 1891 r. działał na terenie Cieszyna, gdzie założył Towarzystwo Macierzy Katolickiej. Od roku 1900 działał społecznie na terenie Bielska[1], Białej i okolic.
W 1872 roku założył "Apostolstwo Serca Jezusowego. Intencje na miesiąc…" - miesięcznik katolicki, wydawany obecnie pod tytułem Posłaniec Serca Jezusowego. W 1875 roku odkupił od Czesława Pieniążka dwa upadające czasopisma dla chłopów ("Wieniec" i "Pszczółka"), a następnie poprzez ich redakcję i rozpowszechnienie rozpoczął propagandę na wsi. Zdobył dużą popularność organizując pielgrzymki, demonstracje, tworząc chłopskie kółka rolnicze i wyborcze komitety chłopskie. Przełom XIX i XX wieku to czas wzmożonej działalności społeczno-politycznej i niepodległościowej księdza Stanisława w Jaworznie, którego pełne patriotycznej żarliwości kazania gromadziły licznie miejscową ludność szczególnie na Małym Rynku, gdyż na Rynku Głównym zostało mu zakazane. W 1900 r. z jego inicjatywy powstało w Jaworznie stowarzyszenie, działające do dzisiejszego dnia. Reaktywowane w 1991r., bazujące na historii i tradycji stojałowczyków - Stowarzyszenie Katolickie „Przyjaźń Jaworznicka”[2]. Dwukrotnie 6 października 1888 i 15 listopada 1894 przed wyborami do parlamentu austriackiego aresztowany. W 1896 założył Stronnictwo Chrześcijańsko-Ludowe, z ramienia którego w 1898 wszedł do parlamentu. W latach 1898-1911 poseł na Sejm Krajowy. W roku 1900 założył Zjednoczenie Stronnictw Ludowych, w 1904 Polskie Centrum Ludowe. Pod koniec życia zbliżył się do Narodowej Demokracji. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.