Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyStanisław Szelągowski (ur. 7 kwietnia 1884 w Antoniewie w Ziemi Łomżyńskiej, zm. 15 września 1953 w Brzezinach) – polski lekarz, taternik, alpinista, turysta, działacz Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT).
W Rosji skończył studia medyczne i tam, jako lekarz wojskowy, przeżył I wojnę światową. W 1919 wrócił do Polski. Osiadł w Brzezinach w województwie łódzkim, i tam żył do śmierci. Prowadził rozległą zawodową praktykę lekarską.
Już jako dorosły człowiek zetknął się z górami i turystyką górską. Ok. 1925 wstąpił do PTT i rozpoczął wspinanie się po górach, głównie w Polsce. Zdobył większość szczytów tatrzańskich, ale także kilka szczytów alpejskich. W 1929, pod wrażeniem śmierci Mieczysława Świerza (zginął na Zachodniej ścianie Kościelca 5 sierpnia 1929 mając 38 lat), swoim darem pieniężnym zapoczątkował Fundusz Uczczenia Pamięci M. Świerza, przekształcony wkrótce w Fundusz Alpinistyczny im. M. Świerza, dzięki któremu było możliwe bezpieczne zorganizowanie kilku wypraw alpinistycznych. Interesował się również topografią i nazewnictwem tatrzańskim oraz ideologią alpinizmu. Był propagatorem ochrony przyrody górskiej. Dostrzegalny jest jego wkład w rozwój łódzkiego taternictwa. Od 1931 włączył się w działalność organizacyjną Łódzkiego Oddziału PTT. Był członkiem Sądu Honorowego, członkiem Zarządu, wiceprezesem, a w latach 1937 - 1939 Prezesem Oddziału PTT w Łodzi.
Po wojnie w życie organizacyjne już się nie włączał, ale turystykę czynnie nadal uprawiał.
