Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Stanisław Tymiński | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 27 stycznia 1948 Pruszków |
| Przewodniczący Partii X | |
| Przynależność polityczna | Partia X |
| Okres urzędowania | od 1991 do 1995 |
| Następca | Józef Kossecki |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Stanisław Tymiński, znany jako Stan Tyminski (ur. 27 stycznia 1948 w Pruszkowie) – polski biznesmen prowadzący interesy w USA, Kanadzie i Ameryce Południowej, zajmujący się branżą elektroniczną, komputerową i telewizyjną, kandydat w polskich wyborach prezydenckich w 1990 i 2005 roku, założyciel Partii X.
Spis treści |
Z wykształcenia jest technikiem elektronikiem. Ukończył Technikum Elektroniczno-Mechanicznego im. Marcina Kasprzaka w Warszawie przy dawnych Zakładach Radiowych im. M. Kasprzaka.
W 1969 przez Szwecję wyemigrował do Kanady, gdzie w 1975 założył firmę komputerową Transduction, którą posiada do tej pory. W 1981 kierowany chęcią zgłębienia świata duchowego Indian dotarł do odległych zakątków Amazonii, w mieście Iquitos w Peru stworzył małe finansowe imperium, lokalną telewizję kablową i poślubił miejscową Żydówkę Myrnę Graciellę Perez Velasco. W czerwcu 1994 założył pierwszy komercyjny BBS Maloka, w którym oprócz wielu innych usług, po raz pierwszy udostępniono każdemu mieszkańcowi Polski dostęp do światowej sieci Internet.
Zgłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w 1990. Pomimo spodziewanej porażki, przedstawiany jako "kandydat znikąd" Stanisław Tymiński po bardzo intensywnej kampanii, podczas której przedstawiał się jako jedyny "człowiek spoza układu" i alternatywa dla pozostałych, a także zdecydowanie kontestował dokonywane reformy gospodarcze, uzyskał w I turze 3 797 605 głosów (23,10%), wyprzedzając m.in. Tadeusza Mazowieckiego i Włodzimierza Cimoszewicza i wchodząc do II tury przeciwko Lechowi Wałęsie.
W trakcie wyborów pojawiły się oskarżenia, że Tymiński ma związki z Libią, krajem wiązanym wówczas z terroryzmem oraz z Kolumbią (gdzie silne były wpływy handlarzy narkotyków). Oskarżenia o związek z Libią, wysunął UOP i Krzysztof Kozłowski - ówczesny minister spraw wewnętrznych w rządzie Mazowieckiego - okazały się one fałszywe[1][2]. Telewizja Polska podała, że stosuje on przemoc wobec żony. Już po wyborach telewizja przegrała prawomocnie proces o pomówienie. Gazeta Wyborcza opublikowała opinię psychologa Andrzeja Samsona, że Tymiński jest chory psychicznie[3]. Tymiński posługiwał się "czarną teczką", w której miał mieć, według swoich oświadczeń, kompromitujące Lecha Wałęsę dokumenty, które jednak nie zostały ujawnione. Uważa się, że za jego sprawą pojawiło się w polityce polskiej określenie "teczka" jako zbiór domniemanych kompromitujących materiałów służących do szantażowania ich ujawnieniem.
W II turze, kiedy poparło go 3 683 098 głosujących (25,75%), przegrał zdecydowanie z Lechem Wałęsą.
Po porażce w wyborach założył Partię X, która nie odegrała znaczącej roli w polskim życiu publicznym. Bezskutecznie usiłował zarejestrować swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich 1995, jednak nie udało mu się zebrać 100 tys. podpisów poparcia. Następnie wrócił do Kanady, gdzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej.
3 czerwca 2005 przyleciał do Polski i zapowiedział swój start w wyborach prezydenckich jako kandydat Ogólnopolskiej Koalicji Obywatelskiej. Jego komitet wyborczy został zarejestrowany 23 czerwca 2005. W wyborach uzyskał 23 545 głosów tj. 0,16% i uplasował się na dziewiątym miejscu spośród dwunastu kandydatów[4].
1 września 2010 Stanisław Tymiński oświadczył, że wycofuje się z działalności politycznej[5].
Był trzykrotnie żonaty, ma pięcioro dorosłych dzieci.
