Stanisława Nowicka z domu Sandecka (w USA znana jako Stanislawa Nowicki lub Siasia, ur. w kwietniu 1912 w Pułtusku) – polska architekt i rysowniczka, pracująca w Polsce przed II wojną światową, w ukryciu podczas okupacji i jawnie w powojennej Warszawie do 1946 (m.in. współplanując masterplan odbudowy Warszawy), a następnie jako profesor architektury i wzornictwa na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych: na North Carolina State University, University of Southern California, i University of Pennsylvania, na tym ostatnim wykładając do emerytury. Nagrodzona międzynarodowymi nagrodami i krajowymi w USA, w tym Złotym Medalem i nagrodą Grand Prix w Sztuce Graficznej na Międzynarodowej Wystawie "Sztuka i Technika" w Paryżu w 1937.
Żona architekta Macieja Nowickiego (ślub w 1938). Oboje byli szeroko uznani za rysunek podczas studiów na wydziale architektury Politechniki Warszawskiej w latach 1928-1936. Oboje byli uważani za czołowych rysowników przedwojennej Polski.
Po wygraniu paru konkursów architektonicznych, i stażu z architektem Le Corbusierem we Francji, zaprojektowali i wybudowali modernistyczny Dom Wycieczkowy w Augustowie (dzisiejszy Zajazd "Hetman") w 1938.
W 1946 Maciej Nowicki został wysłany do Nowego Jorku jako przedstawiciel Polski w projektowaniu i budowie siedziby ONZ-u, co spowodowało ich wyjazd z kraju. Maciej Nowicki zginął w katastrofie lotniczej w Egipcie w 1950, wracając z Indii, gdzie projektował nowe miasto Czandigarh (zaprojektowanego po jego śmierci przez Le Corbusiera).
Stanisława Nowicka mieszka w USA.
Spis treści |