Stanislav Vinaver

Stanislav Vinaver (ur. 1 marca 1891 w Šabacu, zm. 1 sierpnia 1955 w miejscowości Niška Banja) - serbski poeta i tłumacz.

Urodził się w Šabacu w żydowskiej rodzinie o polskich korzeniach. Studia matematyczne i muzyczne podjął na Sorbonie w Paryżu. Był uczestnikiem I wojny światowej. W latach 1918-1941 pracował jako dziennikarz, współpracownik serbskiego czasopisma Vreme i Radia Belgrad.W czasie II wojny światowej przebywał w niewoli w jednym z obozów pod Osnabrück. Po wojnie pracował jako zawodowy literat i tłumacz. Zajmował się przekładem tekstów z francuskiego, niemieckiego, rosyjskiego, angielskiego i hiszpańskiego.

Bibliografia

• Mjeća (Miecia, 1911)
• Pantologija novije srpske pelengirike (1920)
• Manifest ekspresionističke škole
• Gromobran svemira (1921)
• Čuvari sveta (1926)
• Ratni drugovi (1939)
• Evropska noć (1952)
• Jezik naš nasušni (Język nasz codzienny, 1952)
• Zanosi i prkosi Laze Kostića (wydane pośmiertnie w 1963)
• Nadgramatika (wydane pośmiertnie w 1963)

Linki zewnętrzne

• Biografia (serb.)

Zobacz też

• Serbska awangarda literacka