| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Sir Stanley Matthews | ||
| Imię i nazwisko | Stanley Matthews | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 lutego 1915 Hanley, Anglia |
|
| Data i miejsce śmierci |
23 lutego 2000 Stoke-on-Trent, Anglia |
|
| Pozycja | Prawoskrzydłowy | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1932-1947 1947-1961 1961-1965 |
Stoke City Blackpool F.C. Stoke City |
259 (51) 391 (17) 59 (3) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1934-1957 | Anglia | 54 (11) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1967-1968 1970-1971 |
Port Vale Hibernians Paola |
|
sir Stanley Matthews (ur. 1 lutego 1915 w Hanley, zm. 23 lutego 2000), angielski piłkarz, prawoskrzydłowy. Pierwszy zdobywca Złotej Piłki tygodnika France Football.
Jeden z największych fenomenów światowego futbolu, podziwiany za elegancki i skuteczny styl gry (obdarzono go przydomkiem The Wizard of the Dribble - czarodziej dryblingu), ale także za piłkarską długowieczność - pierwszy zawodowy kontrakt (ze Stoke City) podpisał w 1932, a profesjonalną karierę skończył w 1965, już po 50 urodzinach. Poza Stoke, którego barw bronił w latach 1932 - 1947 oraz 1961 - 1965, grał także w Blackpool F.C., gdzie stworzył niezapomniany duet ze Stanem Mortensenem - wspólnie zdobyli Puchar Anglii w 1953. W spotkaniu finałowym Mortensen strzelił 3 bramki, a Matthews rozegrał jeden z najlepszych meczów w karierze. W 1948 został piłkarzem roku w Anglii w premierowym plebiscycie zorganizowanym przez dziennikarzy piszących o piłce (kolejny raz zdobył ten tytuł 15 lat później).
W reprezentacji debiutował w meczu z Walią w 1934, ostatni raz zagrał w 1957. Łącznie zagrał w 54 meczach i strzelił 11 bramek. Brał udział w dwóch turniejach finałowych piłkarskich mistrzostw świata (1950, 1954), jednak oba starty zakończyły się klęską Anglików.
Za swoje boiskowe osiągnięcia został w 1965 uhonorowany tytułem szlacheckim.
|
|||||
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||