| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
|
|
|||
| Zdjęcia (lewy rząd): pierwsze – Hatszepsut, drugie – Amenhotep IV (Echnaton) | Zdjęcia (prawy rząd): pierwsze – Tutanchamon, drugie – Ramzes II Wielki | ||
| Państwo | Starożytny Egipt | ||
| Lokalizacja | brzegi Nilu na Saharze | ||
| Język | egipski | ||
| Pochodzenie | nieznane | ||
| Wymarcie | Asymilacja większej części narodu z Arabami | ||
| Religia | Religia starożytnego Egiptu | ||
| Liczba Egipcjan | ??? | ||
| Potomkowie | Fellahowie i Koptowie | ||
| Język potomków | arabski | ||
Spis treści |
Mieszkańcy Egiptu porozumiewali się w różnych okresach, różnymi językami.
Starożytni Egipcjanie wierzyli w wielu bogów (politeizm). Bardzo ważne w ich religii było życie po śmierci. Zgodnie z ich systemem wierzeń by móc żyć wiecznie potrzebne jest dobrze zachowane ciało. Dlatego mumifikowali ciała zmarłych. Najważniejsza była mumifikacja króla i członków jego rodziny, ponieważ faraon i jego rodzina byli uznawani za ziemskie wcielenie bóstw.
Na pewien czas w Egipcie religią państwową był monoteizm. Faraon Echnaton z XVIII dynastii, zwany heretykiem zakazał kultu wielu bogów i wprowadził jednego – Atona. Po jego śmierci, za panowania jego syna Tutanchamona przywrócono władzę bóstwom Egiptu. Całkowicie kult Atona zanikł po śmierci Tutanchamona.
W okresie bizantyjskim kulty egipskie zastąpione całkowicie przez chrześcijaństwo, które było religią państwową cesarstwa. W 392 cesarz Teodozjusz I Wielki nakazał zamknąć na zawsze wszystkie pogańskie (w tym egipskie) świątynie. Był to poważny cios dla kultury starożytnej Egiptu (który był jedną z prowincji cesarstwa), ponieważ świątynie egipskie służyły nie tylko do oddawania czci bóstwom, lecz były również szkołami i bibliotekami. Koptowie (Egipcjanie od ok. 30 r. p.n.e.) przechodzili stopniowo na chrześcijaństwo i utworzyli egipski kościół chrześcijański – Kościół koptyjski. Nowy kościół pozostał w stosunkach z papiestwem i Bizancjum. Po Soborze chalcedońskim (451) doszło do rozłamu na prawowiernych i melchitów, czyli katolików.
Po schizmie wschodniej kościół ten pozostał pod wpływem Konstantynopola i zerwał związki z Rzymem. Jego przywódcą jest do dziś Koptyjski patriarcha Aleksandrii.
W VII wieku Arabowie, którzy wcześniej podbili Syrię (prowincję Bizancjum), zaatakowali i podbili Egipt, Cyrenajkę i Trypolitanię. Przybywający tu z Biskiego Wschodu przynieśli tu nową monoteistyczną religię – Islam. Chrześcijańscy Egipcjanie (Koptowie) podlegali islamizacji, czego efektem jest to, że dziś większość mieszkańców Egiptu to muzułmanie. Mimo to do dziś istnieją dwa kościoły koptyjskie:
– Koptyjski Kościół Ortodoksyjny
– Kościół katolicki obrządku koptyjskiego
Fellahowie (Arabowie zasymilowani z Koptami) w większości wybrali Islam, jednak 20% egipskich Fellahów (zw. Fallahami) jest wyznawcami kościoła koptyjskiego.
Obecnie trwają dyskusje na ten temat. Nie wiadomo skąd wzięli się ludzie o takim kolorze skóry w Afryce. Uznaje się, że nie są to: Murzyni, Arabowie, Europejczycy, ani Żydzi.
Naród ten przestał istnieć po napływie muzułmańskich Arabów do Egiptu. Potomkami starożytnych Egipcjan są Koptowie i Fellahowie (Arabowie zasymilowani z Egipcjanami). Koptowie to Egipcjanie po podboju rzymskim.
|
||||||||||||||