Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Starobielsk Старобільськ |
|||||
|
|||||
| Państwo |  Ukraina |
||||
| Obwód | Obwód ługański | ||||
| Założono | 1686 | ||||
| Prawa miejskie | 1938 | ||||
| Powierzchnia | 13,32 km² | ||||
| Ludność (2005) • liczba ludności • gęstość |
20 714 1 555 os./km² |
||||
| Nr kierunkowy | +380 6461 | ||||
| Kod pocztowy | 92700 | ||||
| Miasta partnerskie | Lublin | ||||
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Starobielsk
|
|||||
| Na mapach: | |||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Starobielsk (ukr. Старобільськ, ros. Старобельск) – miasto na Ukrainie, w obwodzie ługańskim, nad rzeką Ajdar (dopływ Dońca), 20 714 mieszkańców.
Spis treści |
Miasto powstało w 1686 roku, ale już w 1650 roku na wyspie między rozlewiskami rzeki Ajdar zbudowano placówkę dla ochrony południowych granic Rosji i drewniany kościół Matki Bożej Pokrowskiej.
W latach 1939–1940 w Starobielsku mieścił się obóz jeniecki dla Polaków, oficerów (także podchorążych) służby stałej i rezerwy Wojska Polskiego, wziętych do niewoli przez Związek Radziecki po zajęciu wschodnich obszarów Polski po 17 września 1939 roku.
W 1940 roku zostali oni przewiezieni do Charkowa i rozstrzelani przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach. 48 Polaków zmarło w obozie starobielskim i zostało pochowanych na starym cmentarzu miejskim, w 1995 roku przeniesiono ich ciała na cmentarz czmirowski.
W 1943 roku Starobielsk był pierwszym miastem Ukrainy wyzwolonym spod okupacji niemieckiej[1].
|
|||||||
