Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyStary Żywiec - nieistniejąca dzielnica miasta Żywiec, do 1929 roku osobna wieś będąca siedzibą gminy. W 1966 roku zalana w związku z budową Jeziora Żywieckiego.
W 1921 roku Starostwo żywieckie wystąpiło z wnioskiem o przyłączenie do miasta gmin podmiejskich. Mieszkańcy Starego Żywca wyrazili na to zgodę. W 1929 roku Stary Żywiec, liczący 321 ha powierzchni, 84 domy i 720 mieszkańców został włączony w granice administracyjne miasta.
W dzielnicy znajdował się kościółek pw. Wszystkich Świętych. Data wystawienia pierwszego kościoła jest nieznana, jedynie w wykazie pobieranego w Polsce świętopietrza wspomina się o parafii w 1325–1327 r. Kościół z drzewa cisowego istniał już w XIII wieku, spłonął jednak w roku 1477. Zniszczeniu uległ też kolejny kościół z 1507 roku, wybudowany z materiału po rozbiórce starszego kościoła zniszczonego przez powódź. Ten zabytkowy gotycki kościółek typu śląsko-małopolskiego otaczał kamienny mur. Wokół kościoła znajdował się cmentarz. Dokonano jedynie stosunkowo niewielkich zmian w jego wyglądzie. W czasie ostatniej restauracji około 1926 r. celem powiększenia wnętrza usunięto ścianę oddzielającą nawę od wieży. W centrum głównego ołtarza znajdował się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Kościół posiadał wysoki spadzisty dach kryty gontami. Posiadał wiązania dachowe złożone z krokwiowych kozłów wiązarowych i pośrednich. Pomiędzy kozłami wiązarowymi znajdowała się kratownica z krzyżami św. Andrzeja. Podczas walk o wyzwolenie miasta kościół spalił się doszczętnie wraz z całym wyposażeniem wnętrza.
W okresie międzywojennym w Starym Żywcu powstała szkoła powszechna.
Utworzenie Jeziora Żywieckiego w 1966 r. spowodowało zalanie znajdujących się na jego obecnym terenie wsi, w tym Starego Żywca.
