| Stary człowiek w smutku |
| Vincent van Gogh, 1890 |
| olej na płótnie |
| 81,0 × 65,0 cm |
| Kröller-Müller Museum |
Stary człowiek w smutku[1], alternatywne tytuły: Na progu wieczności[1] lub Starzec w rozpaczy[2] (hol. Oude man met het hoofd in de handen, ang. Old Man in Sorrow lub On the Threshold of Eternity) – obraz Vincenta van Gogha namalowany w końcu kwietnia 1890[3] podczas pobytu artysty w miejscowości Saint-Rémy.
Obraz został namalowany na podstawie wcześniejszej litografii Starzec obejmujący dłońmi swą głowę (U bram wieczności). Litografia, jedna z dziewięciu autorstwa van Gogha, opiera się z kolei na rysunku opatrzonym angielskim tytułem "Worn Out". Angielski tytuł jest przejawem ówczesnych ambicji artysty, żeby pracować dla angielskich magazynów ilustrowanych[4].
Oba dzieła są prawie identyczne – przedstawiają samotnego, starego człowieka siedzącego na krześle, pochylonego do przodu, z rękoma obejmującymi twarz. Obraz jest kwintesencją rozpaczy. Charakterystyczne jest, że van Gogh powrócił do tematu po 8 latach. Obraz jest być może odzwierciedleniem jego stanu psychicznego w tamtym okresie[1].