| Stefán Gíslason | ||
| Imię i nazwisko | Stefán Fannar Gíslason | |
| Data i miejsce urodzenia |
15 marca 1980 Reykjavík, Islandia |
|
| Pozycja | defensyny pomocnik | |
| Wzrost | 196 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Brøndby IF | |
| Numer | 20 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| UMF Austri | ||
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
1997–1998 1999–2001 2001–2003 2003–2004 2005–2007 2007– 2010 |
Arsenal → KR Reykjavík (wyp.) Strømsgodset IF Grazer AK ÍBK Keflavík Lyn Oslo Brøndby IF → Viking FK (wyp.) |
0 (0) 28 (1) 64 (1) 5 (0) 34 (4) 62 (8) 70 (6) 12 (1) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1994-1996 1995-1998 1999-2001 2002– |
14 (2) 21 (2) 11 (0) 32 (0) |
|
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 20.07.2010. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 27 października 2009. |
||
Stefán Gíslason (ur. 15 marca 1980) – islandzki piłkarz, grający na pozycji defensywnego pomocnika, obecnie dla klubu Brøndby IF.
Spis treści |
Swą karierę Gíslason zaczął, jako junior w islandzkim klubie UMF Austri. Przeniósł się następnie, już jako senior, do angielskiego Arsenalu, gdzie jednak nie rozegrał ani jednego spotkania i w 1997 roku został wypożyczony do KR Reykjavík, gdzie rozegrał swoje pierwsze mecze, jako zawodowy piłkarz. Pojawił się na murawie 28 razy w meczach ligowych i pucharowych. Swą pierwszą bramkę zdobył w roku 1998.
Niedługo później Gíslason dostał propozycję zagrania w norweskim Strømsgodset I.F. z miasta Drammen, który tak jak obecnie utrzymywał się wtedy w Tippeligaen na niskich, ale nie spadkowych pozycjach. Zawodnik przyjął ofertę i od kwietnia 1999 grał w Norwegii[1]. W swym pierwszym sezonie rozegrał 17 spotkań, nie zdobywszy żadnej bramki, a jego zespół znalazł się na dwunastym miejscu w tabeli i musiał rozgrywać mecze barażowe z IK Start, gdzie po remisie 2-2 na wyjeździe przegrał u siebie 0-1 i spadł do drugiej ligi[2].
Podczas kolejnego sezonu, w roku 2000 Strømsgodset I.F. zajął drugie miejsce w Adeccoligaen i awansował do Tippeligaen[3]. Gíslason zagrał wtedy w 25 spotkaniach, ponownie nie zdobywając żadnego gola. Kolejny sezon był zarazem ostatnim sezonem Islandczyka w klubie Strømsgodset I.F.. Wystąpił wtedy w 22 meczach i zdobył jednego gola 28 października 2001 w przegranym przez jego zespół 2-4, wyjazdowym meczu z Odd Grenland, w siedemdziesiątej trzeciej minucie[4]. Strømsgodset I.F. zajął wtedy trzynaste miejsce w tabeli i ponownie musiał się pożegnać z pierwszą ligą[4].
W styczniu 2002 roku Stefán Gíslason stał się zawodnikiem austriackiego Grazer AK, który zajmował wtedy najwyższe miejsca w Bundeslidze austriackiej. Islandczyk wystąpił jedynie w trzech meczach sezonu 2001/02 i dwóch w sezonie 2002/03 i nie strzelił żadnej bramki. Z dorobkiem tych pięciu spotkań opuścił klub, który zajął wtedy drugie miejsce w tabeli[5], w marcu 2003 roku[1].
Gíslason przeszedł wtedy do ÍBK Keflavík, który występował wtedy w drugiej lidze islandzkiej. Zawodnik ten w sezonie 2003 zdobył trzy bramki w osiemnastu meczach, a jego klub znalazł się na pierwszym miejscu w tabeli, awansując do wyższej ligi[6]. Pierwsze z jego goli padły w pięćdziesiątej piątej i osiemdziesiątej piątej minucie meczu ze Stjarnan (Garðabær), 19 maja 2003, wygranym przez jego zespół 5-3, oba po rzutach karnych[6]. Trzecia bramka to również karny w finale pucharu Deildabikar, który klub z Keflavík przegrał z ÍA Akranes, 9 maja 2003 roku (1-1 i 2-4 po rzutach karnych)[6].
Podczas swojego drugiego i ostatniego sezonu w ÍBK, Gíslason zagrał w szesnastu spotkaniach, zdobywając tym razem jedną bramkę w dwudziestej czwartej minucie spotkania jego klubu z KR Reykjavík, 20 maja 2004, kiedy jego drużyna wygrała 3-1[7] na własnym stadionie. ÍBK Keflavík zajął w tamtym sezonie piąte miejsce w tabeli z siedmioma zwycięstwami trzema remisami na osiemnaście spotkań[7], wygrał także Puchar Islandii trzeci raz w swojej historii, pokonując w finale KA Akureyri 3-0.[8]. Nie udało im się jednak zdobyć Superpucharu Islandii, przegrali bowiem z FH Hafnarfjörður 0-2[8].
W marcu 2005[1] roku Gíslason ponownie zmienił klub. Przeniósł się znów do Norwegii, tym razem jednak do bardziej znaczącej drużyny niż poprzednio, Lyn Oslo. W swym pierwszym sezonie – 2005, rozegrał dwadzieścia pięć meczów i strzelił jedną bramkę w osiemdziesiątej ósmej minucie przegranego 2-3 meczu z Rosenborgiem BK 8 maja 2005[9]. Jego zespół zajął wtedy trzecie miejsce w tabeli za klubami Vålerenga Oslo i IK Start[9].
Kolejny sezon, 2006, Stefán Gíslason również może zaliczyć do udanych, zagrał bowiem w kolejnych 25 spotkaniach, zdobywając trzy bramki. Jego zespołowi powiodło się gorzej niż w poprzednim sezonie, spadł on bowiem na siódme miejsce w tabeli, przegrywając jedenaście z dwudziestu sześciu spotkań[10]. Jeśli zaś chodzi o mecze pucharowe, to drużyna z Oslo przegrała 1:2 mecz z Lillestrømem SK i nie przeszła czwartej rundy, po której następował awans do finałów[10]. Islandczyk zagrał wtedy także w spotkaniach eliminacyjnych do Pucharu UEFA 2006/07 przeciw estońskiemu FC Flora Tallinn. Dwa razy padł remis, jednak, jednak drużyna z Tallinna zdobyła bramkę na wyjeździe, która dała jej awans[11][12].
Ostatnim sezonem Gíslasona w zespole z Oslo, był niecały rok 2007. Podczas jego trwania zawodnik ten zdobył cztery bramki w dwunastu spotkaniach ligowych i pucharowych. Spośród nich trzy zdobył w 16 czerwca 2007 roku w meczu przeciwko Brann Bergen, wygranym przez jego zespół 6-0, strzelał je kolejno w dwudziestej siódmej, czterdziestej piątej i osiemdziesiątej szóstej minucie[13]. Pomimo tak spektakularnego zwycięstwa jego zespół ponownie nie odniósł sukcesów zarówno ligowych, jak i pucharowych. Zajął dziewiąte miejsce w lidze, a w pucharze odpadł w ćwierćfinale, przegrywając z Lillestrøm SK 0-1[14]. Islandczyk odszedł jednak z klubu w czerwcu roku 2007[1].
Przeniósł się do duńskiego Brøndby IF, rozgrywającego swe mecze w ramach SAS Ligaen, gdzie rozgrywa mecze do dnia dzisiejszego. Podczas sezonu 2007/08 wystąpił w dwudziestu dziewięciu spotkaniach, zdobywając 5 bramek. Jego klub zdobył wtedy niskie, ósme miejsce w tabeli[15], ale osiągnął sukces w meczach pucharowych, gdzie w finale, 1 maja 2008, pokonał zespół Esbjerg fB 3-2[16]. W lutym 2008 roku zawodnik ten został kapitanem swojej drużyny, zastępując Pera Nielsena.
Dotychczas rozegrano 17 spotkań ligi duńskiej w sezonie 2008/09, a Gíslason wystąpił w szesnastu z nich, nie zdobywszy jeszcze żadnej bramki[17]. Jego zespół z trzydziestoma dziewięcioma punktami, utrzymuje się na razie na pierwszej pozycji w lidze, a do rozegrania ma jeszcze niemal drugie tyle meczów[18]. Występował także w ramach Pucharu UEFA 2008/09. Jego zespół w pierwszej fazie eliminacyjnej pokonał farerski B36 Tórshavn odpowiednio 1-0 u siebie i 2-0 na wyjeździe, następnie w ramach drugiej rundy eliminacyjnej pokonał Haka Valkeakoski 4-0 na wyjeździe i 2-0 na własnym stadionie. Tym sposobem znalazł się w pierwszej rundzie, gdzie jednak uległ norweskiemu Rosenborg BK 1-2 u siebie i 2-3 na wyjeździe. W drugiej części sezonu jego zespół spisywał się gorzej i zakończył rozgrywki na trzecim miejscu, mimo iż Gíslason grał naprawdę dobrze. Sezon 2009/10 dla Brøndby IF rozpoczął się słabo, po 10 kolejkach zespół Gíslasona zajmował 5 miejsce, a jego klub w eliminacjach do Ligi Europejskiej wyeliminował Legię Warszawa. Gíslason od samego startu rozgrywek ligowych miał problemy z wywalczeniem miejsca w składzie, często wchodził z ławki rezerwowych, albo siedział na niej całe mecze. W końcu zawodnik zaczął grać w zespole rezerw. 26 marca 2010 roku do klubu przyszedł nowy trener, który obiecywał dać szansę piłkarzowi, jednak Gíslason, który już od kilku tygodnia negocjował z Vikingiem FK. Islandczyk i już cztery dni po tym jak przyszedł nowy trener, Gíslason opuścił klub, został wypożyczony do Vikinga FK.
Po raz pierwszy w reprezentacji swego kraju pojawił się 8 stycznia 2002 roku w zremisowanym, towarzyskim meczu wyjazdowym przeciw Kuwejtowi[19], jako zmiennik Helgiego Sigurdssona w 62 minucie spotkania. Jego następnym meczem było kolejne spotkanie towarzyskie z Arabią Saudyjską, przegrane przez Islandię 0-1[20].
Później zawodnik ten miał długą przerwę w meczach reprezentacyjnych i dopiero trenerzy Logi Ólafsson i Ásgeir Sigurvinsson zdecydowali się go wpuścić na murawę w ramach meczów eliminacyjnych do Mistrzostw Świata w 2006 roku, a następnie Mistrzostw Europy w 2008. Obecnie w drużynie kierowanej od 2007 przez Ólafura Jóhannessona Gíslason stał się zawodnikiem grającym w pierwszym składzie w eliminacjach do Mistrzostw Świata w 2010, grał we wszystkich czterech meczach, w jakich dotąd wzięła udział Isnadia[21], w ostatnim, przeciwko Macedonii zdobywając żółtą kartkę[22].
|
|||||