| Stefan Żółkiewski | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 grudnia 1911 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 4 stycznia 1991 Warszawa |
| Minister szkolnictwa wyższego | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 27 kwietnia 1956 do 18 czerwca 1959 |
| Poprzednik | Adam Rapacki |
| Następca | Henryk Golański |
| Odznaczenia | |
Stefan Żółkiewski (ur. 9 grudnia 1911 w Warszawie, zm. 4 stycznia 1991 w Warszawie) – polski krytyk i historyk literatury, działacz państwowy.
Spis treści |
Współtwórca PPR, redaktor naczelny "Kuźnicy" (1945–1948) i "Polityki" (1957–1958), pierwszy dyrektor Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, minister szkolnictwa wyższego (1956–1959), profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Był posłem do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, III i IV kadencji (1943–1956 i 1961–1969).
Wygłosił słowa: Chcemy, aby literatura pomagała budować socjalizm w Polsce na Zjeździe Literatów Polskich, w styczniu 1949.
Autor licznych prac z zakresu krytyki i teorii kultury, współtwórca polityki kulturalnej państwa. Od 1952 był członkiem-korespondentem, od 1961 członkiem rzeczywistym PAN, w latach 1953–1955 pełnił funkcję sekretarza naukowego akademii. Wchodził w skład władz PZPR. W wyniku wydarzeń marcowych został usunięty z Komitetu Centralnego.
W 1949 odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy[1]. W 1953 otrzymał nagrodę państwową II stopnia[2]. Tę samą nagrodę otrzymał 22 lipca 1964 z okazji 20-lecia Polski Ludowej[3].
|
||||||||||