| Ten artykuł od 2010-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Stefan Hales | |
Stefan Hales |
|
| Data i miejsce urodzenia | 17 września 1677 Bekesbourne, Kent |
| Data i miejsce śmierci | 4 stycznia 1761 Teddington |
| Narodowość | Anglik |
| Odznaczenia | |
| Medal Copley'a (1739) | |
Stefan Hales ( ur. 17 września 1677 w Bekesbourne (hrabstwo Kent), zm. 4 stycznia 1761 w Teddington (hrabstwo Middlesex) – angielski botanik, fizjolog, chemik i wynalazca. Zasłynął jako pionier eksperymentalnej fizjologii.
Zajmował się "pneumatyką i hydrauliką" roślin. W 1727 roku opisał zjawisko parcia korzeniowego opartego na zjawisku osmozy, w którym woda przepływa od miejsc o słabym stężeniu soli mineralnych do miejsc z dużym stężeniem soli mineralnych (z tym, że rola tego mechanizmu jest kwestionowana - patrz transpiracja). Hales pokazał także, że rośliny absorbują powietrze. Hales wynalazł wentylator, dzięki któremu zwiększono prawdopodobieństwo przeżycia w szpitalach lub statkach w sytuacjach zmniejszonej wymiany powietrza oraz prototyp sfigmomanometru. Prowadził też badania dotyczące krwiobiegu.
Ważniejsze dzieła: "Vegetable Statics" (1727), "Hemastatics" (1733).