Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyStefan Bolesław Józef Hubicki (ur. 18 marca 1877 w Pilicy, zm. 30 października 1955 w Serocku) - lekarz, generał brygady Wojska Polskiego.
Ukończył medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, w 1925 roku obronił doktorat. W latach 1904-1914 pracował w szpitalach warszawskich. Od 1914 służył w armii rosyjskiej, m.in. w 52 Dywizji Piechoty. Od stycznia 1919 roku był sekretarzem delegacji Piłsudskiego w Paryżu. Za pracę w Polskiej Organizacji Wojskowej został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej był szefem sanitarnym kolejno Obozu Warownego "Grodno", Grupy Operacyjnej Edwarda Rydza-Śmigłego, 3 Armii, Frontu Środkowego, 2 Armii (od 18 sierpnia 1920). Od listopada 1920 roku do listopada 1921 roku szef Wydziału Organizacyjnego Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Zasłużył się dla rozwoju wojskowego szkolnictwa sanitarnego. Był komendantem Wojskowej Szkoły Aplikacyjnej Sanitarnej, a od października 1925 roku II Inspektorem Służby Zdrowia. Od września 1926 roku do października 1929 roku komendantem Wojskowej Szkoły Sanitarnej.
1 stycznia 1928 roku Prezydent RP, Ignacy Mościcki awansował go na generała brygady ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 roku i 1. lokatą w korpusie generałów [1].
W 1929 roku został przeniesiony w stan nieczynny. Od października 1929 roku był wiceministrem pracy i opieki społecznej. W grudniu 1930 roku został ministrem pracy i opieki społecznej w rządzie Walerego Sławka. Zachował tekę do maja 1934 roku w gabinetach Aleksandra Prystora i Janusza Jędrzejewicza. W 1931 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W latach 1935-1939 był komisarzem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Od 1939 roku przebywał na Węgrzech, gdzie organizował środowisko piłsudczyków. Był m.in. szefem Obozu Polski Walczącej na Węgry. W latach 1944-1945 wraz z najbliższymi współpracownikami ukrywał się na Słowacji [2]. Po wojnie powrócił do Polski, pracował jako lekarz. Był autorem wielu prac z medycyny wojskowej, obok Orderu Virtuti Militari został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, dwukrotnie Krzyżem Walecznych oraz estońskim Orderem Krzyża z Orłem I klasy (1933)[3].
Od dnia 24 września 2011 roku imię Generała nosi Wojskowe Centrum Kształcenia Medycznego w Łodzi [4].
|
|||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
