Stefan Ignar

Stefan Ignar
Data i miejsce urodzenia	17 lutego 1908 Bałdrzychów
Data śmierci	23 stycznia 1992
Prezes Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego
Przynależność polityczna	Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania	od 1956 do 1962
Poprzednik	Władysław Kowalski
Następca	Czesław Wycech
Prezes Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego
Przynależność polityczna	Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania	od 1981 do 1981
Poprzednik	Stanisław Gucwa
Następca	Roman Malinowski

Stefan Ignar (ur. 17 lutego 1908 w Bałdrzychowie w woj. łódzkim, zm. 23 stycznia 1992) – działacz ruchu ludowego, ekonomista.

Urodził się w rodzinie chłopskiej; ukończył Uniwersytet Poznański (1931), W 1949 otrzymał tytuł prof. nadzwyczajnego, w 1964 prof. zwyczajnego nauk ekonomicznych. Od 1931 członek SL, od 1949 ZSL. Należał do organów kierowniczych obu stronnictw ludowych – w latach 1935-1939 członek Rady Naczelnej SL, w latach 1948-1949 członek Prezydium Naczelnego Komitetu Wykonawczego SL, w latach 1949-1984 członek Naczelnego Komitetu Wykonawczego (w późniejszym okresie zrezygnowano z członu "wykonawczy"), w latach 1949-1980 i w 1981 członek Prezydium NKW (NK) ZSL, w latach 1949-1956 wiceprezes i przewodniczący Sekretariatu NKW (NK) ZSL, w 1956 wiceprzewodniczący Sekretariatu NK ZSL. W latach 1956-1962 i w 1981 (maj-listopad) prezes NK ZSL.

W latach 1933-1935 wykładał na Uniwersytecie Ludowym w Gaci, w latach 1935-1937 redaktor i wydawca dwutygodnika "Chłopskie Życie", w latach 1938-1939 redaktor tygodnika "Wici". Podczas okupacji działał w ruchu oporu (Bataliony Chłopskie, Chłostra). W latach 1945-1949 pracownik naukowo-dydaktyczny Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi. Działał także w ruchu młodzieży wiejskiej – w 1945 i w latach 1946-1947 wiceprezes, a w latach 1947-1948 prezes Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej RP "Wici"; w latach 1948-1950 przewodniczący Rady Naczelnej Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1948-1950 był także prezesem Zarządu Głównego Związku Samopomocy Chłopskiej.

W latach 1949-1978 pracownik naukowo-dydaktyczny Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Pełnił wysokie funkcje państwowe – w 1952 zastępca przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, w latach 1952-1956 zastępca przewodniczącego Rady Państwa, w latach 1956-1969 wicepremier, a w latach 1969-1972 członek Rady Państwa. W latach 1970-1978 był dyrektorem Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Polityki Agrarnej SGGW.

W latach 1952-1976 poseł na Sejm PRL I, III, IV, V i VI kadencji; w latach 1952-1956 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego, a w latach 1958-1983 – Frontu Jedności Narodu. W 1978 otrzymał Order Budowniczych Polski Ludowej.

W latach 1983-1989 – członek Rady Krajowej Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (TPPR).