| Stefan Jurczak | |
Stefan Jurczak w Pałacu Prezydenckim 31 sierpnia 2011 po odznaczeniu go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 listopada 1938 Kraków |
| Senator IV kadencji | |
| Przynależność polityczna | Akcja Wyborcza Solidarność |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
| Odznaczenia | |
Stefan Stanisław Jurczak (ur. 15 listopada 1938 w Krakowie) – polski polityk, związkowiec, działacz opozycji w okresie PRL, senator II, III i IV kadencji.
Spis treści |
Z wykształcenia technolog obróbki skrawaniem (absolwent Technikum Mechanicznego). Pracował w zakładach mechanicznych w Tarnowie, następnie od 1973 w zakładzie przetwórstwa hutniczego w Bochni. W 1980 podjął działalność w "Solidarności", był jednym z liderów związku w Hucie im. Lenina i regionie małopolskim. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 20 grudnia 1982. Po zwolnieniu działał w ścisłych podziemnych władzach NSZZ "S". W 1989 uczestniczył w jednym z podzespołów w obradach Okrągłego Stołu, był też przewodniczącym zarządu małopolskiego Komitetu Obywatelskiego. Od 1989 do 1995 przewodniczył zarządowi Regionu Małopolska NSZZ "S".
W latach 1991–2001 sprawował mandat senatora II i III kadencji z ramienia NSZZ "Solidarność" oraz IV kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność, wybranego w województwie krakowskim[1]. W III kadencji był wicemarszałkiem Senatu. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Bloku Senat 2001. Od 1998 do 2002 był radnym sejmiku małopolskiego.
W 2005 podpisał deklarację poparcia na rzecz Partii Demokratycznej – demokraci.pl. W 2006 bezskutecznie ubiegał się o mandat radnego Krakowa z listy komitetu wyborczego Jacka Majchrowskiego[2]. W 2007 był jednym z inicjatorów powołania Ruchu na rzecz Demokracji, został prezesem tej organizacji. Został też członkiem Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).
W 2011 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3].