Stefan Vogoride, bułg. Стефан Богориди, rum. Ştefan Vogoride ( ur. 1775, zm. 1859) – dostojnik osmański pochodzenia bułgarskiego, kajmakam Mołdawii w latach 1821-1822, gubernator Samos w latach 1836-1849.
Pochodził z książęcego rodu bułgarskiego pochodzenia, urodził się jako Stojko Conkow Stojkow (Стойко Цонков Стойков), nazwisko zmienił w okresie późniejszym. Pełnił ważne funkcje na dworze sułtańskim. W okresie rządów Scarlata Callimachiego był gubernatorem Gałacza. W okresie powstania antytureckiego wywołanego przez Aleksandra Ipsilantiego w 1821 pełnił różne funkcje w księstwach rumuńskich z ramienia osmańskiego. Przez krótki czas był kajmakamem Mołdawii – do czasu powołania przez Wysoką Portę nowego hospodara Jana Sturdzy. Jego rządy przypadły na okres bezlitosnego tłumienia przez armię turecką powstania Ipsilantiego, m.in. podpalona została wówczas stolica Mołdawii, Jassy.
W okresie późniejszym Vogoride powrócił na dwór sułtański, gdzie pełnił różne funkcje. Po wojnie rosyjsko-tureckiej 1828-1829 otrzymał od sułtana tytuł beja i został gubernatorem Samos. Po powstaniu greckich mieszkańców wyspy przeciwko Vogoride (wywołanym jego wyjątkowo surowymi rządami) utracił on stanowisko gubernatora, nadal jednak pełnił ważne funkcje państwowe.
Zgodnie z tradcyją, Vogoride był jedynym chrześcijaninem, który po 1453 gościł w swoim domu tureckiego sułtana. Otrzymał też zgodę na ufundowanie cerkwi bułgarskiej w Konstantynopolu, której nadano wezwanie św. Stefana.
| Poprzednik Aleksander Ipsilanti |
kajmakam Mołdawii 1821-1822 |
Następca Jan Sturdza |