Stefania Tuwimowa

Portret Stefanii Tuwimowej autorstwa Witkacego, 1929

Nagrobek Juliana Tuwima i jego żony Stefanii

Nagrobek Stefanii Tuwimowej

Stefania Tuwimowa, z domu Marchew (ur. 23 lutego 1894 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 12 marca 1991 w Warszawie) – żona Juliana Tuwima.

Urodziła się w Tomaszowie Mazowieckim w rodzinie żydowskiej, jako córka handlowca Jakuba Bera Marchewa i śpiewaczki Gustawy Gitli Dońskiej. W 1912 poznała w Łodzi rówieśnika Juliana Tuwima. Ten poświęcił jej liczne wiersze, m.in. Przy okrągłym stole (tekst ten, w nieco zmienionej wersji, spopularyzowała w piosence „Tomaszów” Ewa Demarczyk). W 1919 poślubiła poetę i odtąd stale mu towarzyszyła. Wraz nim udała się na obczyznę po wybuchu II wojny światowej. Lata 1939-1946 przeżyła we Francji, Portugalii, Brazylii i w Stanach Zjednoczonych. Po wojnie powróciła z mężem do Polski. Pochowana jest obok męża na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Bibliografia

• Matywiecki P., Twarz Tuwima, 2007 [wg indeksu].
• Siedlecka J, Perskie księżniczki, „Tygodnik Literacki” 1, 1990 nr 101, 6-7.
• Siedlecka J., Moje życie miało Stefa na imię, w: eadem, Wypominków ciąg dalszy, 1999, s. 101-117.
• Krzysztof Tomasz Witczak, Słownik biograficzny Żydów tomaszowskich, Łódź - Tomaszów Mazowiecki 2010: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, s. 253-257 (biogram, fot., bibl.), ISBN 978-83-7525-358-0.