| Sir Steve Davis | |
Steve Davis na Warsaw snooker Tour 2007 |
|
| Pseudonim | The Nugget, Interesting, Ginger Magician, Romford Slim |
| Urodzony(-a) | 22 sierpnia 1957 |
| Gra zawodowa | od 1978 |
| Najwyższy ranking | #1 (7 sezonów) |
| Najwyższy break | 147 (1 raz) |
| Zwycięstwa w turniejach | |
| Rankingowe | 28 |
| Nierankingowe | 53 |
| Mistrz świata | 1981, 1983, 1984, 1987-1989 |
| UK Championship | 1980, 1981, 1984-1987 |
| Grand Prix | 1985, 1988, 1989 |
| Masters | 1982, 1989, 1997 |
| Scottish Masters | 1982, 1983, 1984 |
| Irish Masters | 1983, 1984, 1997, 1988, 1990, 1991, 1993, 1994 |
| Pot Black | 1982, 1983, 1991, 1993 |
Steve Davis OBE (ur. 22 sierpnia 1957 w Londynie) - snookerzysta angielski. Sześciokrotny mistrz świata.
Od 1978 gracz zawodowy, wieloletni lider rankingu światowego (1984-1990). Do 2008 odniósł 81 zwycięstw (rekord), z czego 28 w turniejach rankingowych. Do końca sezonu 2010/2011 na swoim koncie zapisał 321 breaków stupunktowych (4. rezultat w historii).
Zdobył 6 tytułów mistrza świata (1981, 1983, 1984, 1987-1989). Zwycięstwo nad Johnem Parrottem w finale mistrzostw w 1989 (18:3), to najbardziej jednostronny rezultat w historii imprezy. Davis pamiętany jest również z porażki w finale tej imprezy w 1985 – uległ Dennisowi Taylorowi 17:18, w jednym z najbardziej znanych pojedynków w dziejach snookera.
W 1988 otrzymał tytuł "Sportowej Osobowości Roku" BBC oraz Order Imperium Brytyjskiego.
Jednym z jego największych sukcesów było osiągnięcie maksymalnego breaka – 147 pkt podczas turnieju Lada Classic w 1982 roku. Wtedy to po raz pierwszy został sfilmowany przez kamery telewizyjne break maksymalny. Wydarzenie to miało miejsce w Queen Elizabeth Hall w Oldham 11 stycznia 1982 roku.
Steve Davis brał udział w Warsaw snooker Tour, w którym udało mu się dojść do półfinału pokonując w pierwszej rundzie 4-2 Marcina Nitschke, w półfinale uległ mistrzowi świata Johnowi Higginsowi 5-3. Brał również udział w późniejszym World Series of Snooker 2008 w Warszawie, w którym pokonał Rafała Jewtucha 4-0, ale w następnej rundzie uległ chińczykowi Ding Junhui 4-2.
W 2010 dotarł do ćwierćfinałów mistrzostw świata, pokonując w I rundzie Marka Kinga 10:9, a następnie eliminując w II obrońcę tytułu, Johna Higginsa 13:11. Trzeci mecz przegrał z późniejszym zwycięzcą całego turnieju – Neilem Robertsonem – wynikiem 5:13.
Poza grą w snookera Davis odnosił także sukcesy w bilardzie dziewięciobilowym (zwycięstwo w Mosconi Cup z Europą – 1995, 2002) oraz w trikach snookerowych (3-krotne mistrzostwo świata – 1994, 1995, 1997).
| Turniej | Rok |
|---|---|
| 1981, 1983, 1984, 1987-1989 | |
| UK Championship | 1984-1987 |
| International Open | 1983-1984, 1987-1989 |
| Classic | 1984, 1987-1988, 1992 |
| Rothmans Grand Prix | 1985, 1988, 1989 |
| British Open | 1986, 1993 |
| Thailand Masters | 1992 |
| European Open | 1993 |
| Regal Welsh Open | 1994, 1995 |
Poniższa tabela obejmuje Mistrzów świata w snookerze, którzy nie zakończyli snookerowej kariery.
| Imię i Nazwisko | MŚ | T. rank | UK | MT | B. Maks |
|---|---|---|---|---|---|
| Steve Davis | 6 | 28 | 4 | 3 | 1 |
| Ken Doherty | 1 | 6 | 0 | 0 | 0 |
| Graeme Dott | 1 | 2 | 0 | 0 | 1 |
| Peter Ebdon | 1 | 8 | 1 | 0 | 2 |
| John Higgins | 4 | 24 | 3 | 2 | 5 |
| Shaun Murphy | 1 | 3 | 1 | 0 | 1 |
| Ronnie O'Sullivan | 4 | 24 | 4 | 4 | 11 |
| John Parrott | 1 | 9 | 1 | 0 | 1 |
| Neil Robertson | 1 | 6 | 0 | 0 | 1 |
| Mark Williams | 2 | 16 | 2 | 2 | 2 |
|
||||||||||||||||||||
|
|||||