Steve Hooker (ur. 16 lipca 1982 w Melbourne) – australijski lekkoatleta specjalizujący się w skoku o tyczce.
Złoty medalista igrzysk olimpijskich, mistrz świata oraz halowy mistrz globu. Dwa razy w karierze zwyciężał w igrzyskach Wspólnoty Narodów. Podczas igrzysk w Pekinie wynikiem 5,96 ustanowił rekord olimpijski. Lekkoatletami byli także rodzice Hookera – Erica Nixon, skoczkini w dal oraz ojciec – Bill, specjalizujący się w biegach na 400 i 800 metrów.
Tuż za podium – na czwartej lokacie – uplasował się w swoim debiucie na dużej międzynarodowej imprezie podczas mistrzostw świata juniorów w Santiago de Chile (2000)[1]. Na uniwersjadzie w 2003 był jedenasty, a na igrzyskach olimpijskich w 2004 odpadł w eliminacjach. Bez powodzenia startował w 2005 na mistrzostwach świata. Pierwszy znaczący sukces odniósł w rodzinnym Melbourne kiedy w 2006 wygrał rozgrywane tam igrzyska Wspólnoty Narodów. W kolejnym sezonie był dziewiąty na mistrzostwach globu w Osace. Pasmo sukcesów Hookera zaczęło się od zdobycia brązowego medalu podczas halowych mistrzostw świata w 2008. Kilka miesięcy później został w Pekinie mistrzem olimpijskim – stał się tym samym pierwszym Australijczykiem w historii, który sięgnął w skoku o tyczce po olimpijskie złoto[2]. Zimą 2009 w sezonie halowym trzykrotnie przeskakiwał poprzeczkę zawieszoną na wysokości ponad 6 metrów, a latem tego roku zdobył tytuł mistrza świata. Na początku 2010 wygrał halowe mistrzostwa świata, a na koniec sezonu drugi raz w karierze tryumfował w igrzyskach Wspólnoty Narodów. Nie zaliczył żadnej wysokości w eliminacjach na mistrzostwach świata w Taegu.
Rekordy życiowe: stadion – 6,00 (27 stycznia 2008, Perth); hala – 6,06 (7 lutego 2009, Boston). Rezultat uzyskany przez Hookera w Bostonie (6,06) jest halowym rekordem Australii i Oceanii oraz drugim wynikiem w historii lekkoatletyki.
[edytuj] Osiągnięcia
| Rok |
Impreza |
Miejsce |
Lokata |
Wynik |
| 2000 |
Mistrzostwa świata juniorów |
Santiago de Chile |
4. miejsce |
5,20 |
| 2003 |
Uniwersjada |
Taegu |
11. miejsce |
5,10 |
| 2004 |
Igrzyska olimpijskie |
Ateny |
el. – 29. miejsce |
5,30 |
| 2005 |
Mistrzostwa świata |
Helsinki |
el. – 17. miejsce |
5,45 |
| 2006 |
Igrzyska Wspólnoty Narodów |
Melbourne |
1. miejsce |
5,80 |
| 2006 |
Światowy finał lekkoatletyczny IAAF |
Stuttgart |
5. miejsce |
5,75 |
| 2006 |
Puchar świata |
Ateny |
1. miejsce |
5,80 |
| 2007 |
Mistrzostwa świata |
Osaka |
9. miejsce |
5,76 |
| 2007 |
Światowy finał lekkoatletyczny IAAF |
Stuttgart |
3. miejsce |
5,81 |
| 2008 |
Halowe mistrzostwa świata |
Walencja |
3. miejsce |
5,80 |
| 2008 |
Igrzyska olimpijskie |
Pekin |
1. miejsce |
5,96 |
| 2009 |
Mistrzostwa świata |
Berlin |
1. miejsce |
5,90 |
| 2010 |
Halowe mistrzostwa świata |
Ad-Dauha |
1. miejsce |
6,01 |
| 2010 |
Puchar interkontynentalny |
Split |
1. miejsce |
5,95 |
| 2010 |
Igrzyska Wspólnoty Narodów |
Nowe Delhi |
1. miejsce |
5,60 |
| 2011 |
Mistrzostwa świata |
Taegu |
– |
NM |
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
[edytuj] Linki zewnętrzne