| Steve Yzerman | |
| Pozycja | środkowy |
| Uchwyt kija | prawy |
| Przydomek | Stevie Y The Captain |
| Wzrost | 180 cm |
| Masa | 84 kg |
| Klub | |
| Narodowość | |
| Urodzony | 9 maja 1965 w Cranbrook, Kolumbia Brytyjska, Kanada |
| Draft NHL | 1 runda, 4 numer, 1983 Detroit Red Wings |
Stephen Gregory Yzerman (ur. 9 maja 1965 w Cranbrook, Kolumbia Brytyjska, Kanada) – były profesjonalny hokeista na lodzie, grający na pozycji środowego. Całą swoją karierę w NHL spędził w klubie Detroit Red Wings, którzy wybrali go w drafcie w 1983 roku. Ze Skrzydłami wygrał trzy Puchary Stanleya. Oprócz tego trofeum sięgnął też po złoto olimpijskie w Salt Lake City. W swojej karierze był też honorowany różnymi nagrodami NHL takimi jak Lester B. Pearson Award (1989), Conn Smythe Trophy (1998), Frank J. Selke Trophy (2000) i Bill Masterton Memorial Trophy (2003). Yzerman ogłosił koniec kariery 3 lipca 2006 roku a jego numer 19 został zastrzeżony przez klub z Detroit 2 stycznia 2007 roku podczas ceremonii w Joe Louis Arena. Od 25 października 2006 roku Yzerman jest wiceprezesem klubu Red Wings.
Spis treści |
Yzerman urodził się w Cranbrook, lecz dorastał w mieście Nepean, w prowincji Ontario (wtedy były to przedmieścia Ottawy, lecz teraz jest to oddzielne miasto). Chodził tam do szkoły Bell High i grał w juniorskim zespole Nepean Raiders. Po jednym sezonie w tym klubie Yzerman został wydraftowany przez Peterborough Petes w OHL i grał tam dwa sezony zdobywając kolejno 64 i 91 punktów w 58 i 56 meczach.
Draft w 1983 roku był pierwszym dla Mike'a i Marian Illitchów, którzy kupili zespół Red Wings latem 1982 roku. Chcąc dodać trochę życia do organizacji, która ostatnimi laty straciła sporo ze swojego blasku sprzed lat, generalny menadżer Skrzydeł, Jim Devellano, chciał wybrać w drafcie Pata LaFontaine'a, który wychowywał się tuż poza Detroit i grał jako junior w tamtych okolicach. Jednak kiedy LaFontaine został wybrany z trzecim numerem przez New York Islanders, Devellano postawił na Yzermana, którego wybrał z numerem czwartym, w pierwszej rundzie draftu.
Mierząc 180 centymetrów i ważąc jedynie 72 kilogramy Red Wings planowali wysłać Yzermana na jeszcze jeden rok do Peterborough. Jednak, jak wspomina obecny generalny menadżer Wings a wtedy bramkarz w jednej z niższych lig, Ken Holland "po jednej z sesji treningowych na obozie szkoleniowym od razu było widać, że on jest wyśmienitym hokeistą."[1] W swoim inauguracyjnym sezonie Yzerman zdobył 39 bramek i 87 punktów i zajął drugie miejsce w walce o Calder Memoria Trophy (dla najlepszego pierwszoroczniaka ligi). Nagrodę zdobył bramkarz Tom Barasso. Yzerman został też najmłodszym zawodnikiem w historii NHL, który wystąpił w Meczu Gwiazd NHL. Miał wtedy 18 lat.
W 1986 roku Jacques Demers, wtedy trener Red Wings, mianował Yzermana kapitanem zespołu, dzięki czemu kanadyjski gracz został najmłodszym kapitanem Red Wings w historii. Demers powiedział, że potrzebował "kogoś z herbem Red Wings wytatuowanym na piersi"[2]. W następnym sezonie Yzerman poprowadził Red Wings do pierwszego Mistrzostwa Dywizji od 23 lat.
W sezonie 1988/89 Yzerman zdobył 155 punktów, strzelając 65 bramek i zaliczając 90 asyst (ten wynik w historii NHL pobili tylko Wayne Gretzky i Mario Lemieux). Mimo że obaj hokeiści zdobyli w tym sezonie więcej punktów niż Yzerman, to właśnie on zdobył nagrodę przyznawaną najbardziej wartościowemu zawodnikowi według Stowarzyszenia Graczy NHL – Lester B. Pearson Award. Był też finalistą Hart Memorial Trophy (najbardziej wartościowy zawodnik według dziennikarzy NHL).
Yzerman kontynuował swoje ponad stupunktowe sezony przez kolejne cztery lata, będąc podporą całego zespołu. W końcu, 15 czerwca 1993 roku, trenerem Red Wings został Scotty Bowman, którego sztywny styl trenerski na początku irytował Yzermana. Kanadyjczyk był w tedy największą armatą Red Wings, lecz Bowman uważał, że kapitan za mało skupia się na obronie. Przez kolejne lata współpracy tych dwóch zawodników Yzerman rozwinął się niesamowicie również w stronę defensywną, stając się jednym z najbardziej kompletnych zawodników, którzy kiedykolwiek grali w NHL. Z powodu wstępnych nieporozumień w kierunku rozwoju między Yzermanem a Bowmanem klub myślał przez pewien czas o oddaniu zawodnika do Ottawa Senators.
W 1995 roku Yzerman doprowadził zespół z Detroit do pierwszego finału playoffów od 1966 roku, lecz Wings nie wygrali tak ani jednego meczu, przegrywając w czterech spotkaniach z New Jersey Devils. Rok później Wings wygrali w sezonie zasadniczym aż 62 spotkaniach, co jest rekordem ligi, lecz w playoffach polegli w Finale Konferencji z Colorado Avalanche.
Kolejny sezon w końcu przyniósł zespołowi, a Yzermanowi szczególnie, upragniony sukces. W wielkim finale Red Wings pokonali w czterech meczach Philadelphia Flyers i sięgnęli po Puchar Stanleya po raz pierwszy od 42 lat. W 20 spotkaniach playoff Yzerman dołożył od siebie 13 punktów. Rok późnej Wings powtórzyli ten sukces, pokonując w finale, również do zera, Washington Capitals. Yzerman rozegrał 22 spotkania, zdobył 24 punkty i został najbardziej wartościowym zawodnikiem playoffów. W obu tych sezonach zespół z Detroit kończył sezon zasadniczy na pierwszym miejscu w Konferencji.
26 listopada 1999 Yzerman został 11. zawodnikiem w historii NHL, który zdobył 600 bramek, strzelając gola Tommy'emu Salo z Edmonton Oilers. W 2000 roku został wybrany do Pierwszej Drużyny Gwiazd NHL i zdobył Frank J. Selke Trophy.
W sezonie 2001/02 Yzermanowi odnowiła się kontuzja kolana, z którym miał już wcześniej problemy. Mimo iż opuścił 30 spotkań, skończył sezon na 6. miejscu wśród zawodników ze swojej drużyny z 48 punktami i poprowadził Wings do kolejnego Pucharu – trzeciego w ciągu sześciu lat i dziesiątego w historii zespołu.
Po sezonie Yzerman miał bardzo poważną operację, podczas której został odcięty spory kawałek jego prawego piszczela i wstawiona została kość od dawcy. Miało to na celu zmianę ustawienia prawego kolana i odciążenie nacisku na ścięgna. Po tym zabiegu powrót do czynnej kariery hokejowej wydawał się mało prawdopodobny[3]. Jednak, po opuszczeniu 66 meczów w sezonie 2002/03, Yzerman wrócił na lód 27 lutego 2003 roku i od razu zanotował asystę.
2 sierpnia 2005 roku Yzerman podpisał jednoroczny kontrakt z Red Wings i w kolejnym sezonie, 31 marca 2006 roku zdobył bramkę numer 691 w swojej karierze i wyprzedził Mario Lemieux na ósmym miejscu w tabeli wszech czasów. Następny gol był ostatnim w jego karierze. Zdobył go 3 kwietnia tego samego roku w meczu przeciwko Calgary Flames. Yzerman ogłosił zakończenie kariery trzy miesiące później – 3 lipca.
Steve Yzerman reprezentował też Kanadę na różnych imprezach międzynarodowych. W 1983 roku z drużyną juniorską zdobył brąz na Mistrzostwach Świata. Rok później wygrał z reprezentacją Puchar Kanady. Trzykrotnie brał udział w Mistrzostwach Świata seniorów. Jego największym sukcesem było na pewno zwycięstwo na Olimpiadzie w Salt Lake City w 2002 roku. Był też olimpijczykiem cztery lata wcześniej, gdzie Kanada przegrała mecz o trzecie miejsce z Finlandią.
Wayne Gretzky, dyrektor reprezentacji Kanady chciał aby Yzerman wystąpił też na Olimpiadzie w Turynie w 2006 roku, lecz pod koniec 2005 roku Yzerman zapowiedział, że w tej imprezie już nie wystąpi. Aby uhonorować postać Steve'a Gretzky powiedział, że nikt nie zagra już w reprezentacji Kanady z numerem 19.[4]
Hokej Klubowy
| Sezon zasadniczy | Playoffy | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Sezon | Zespół | Liga | M | G | A | Pkt | MK | M | G | A | Pkt | MK | ||
| 1981-82 | Peterborough Petes | OHL | 58 | 21 | 43 | 64 | 65 | 6 | 0 | 1 | 1 | 16 | ||
| 1982-83 | Peterborough Petes | OHL | 56 | 42 | 49 | 91 | 65 | 4 | 1 | 4 | 5 | 0 | ||
| 1983-84 | Detroit Red Wings | NHL | 80 | 39 | 48 | 87 | 33 | 4 | 3 | 3 | 6 | 0 | ||
| 1984-85 | Detroit Red Wings | NHL | 80 | 30 | 59 | 89 | 58 | 3 | 2 | 1 | 3 | 2 | ||
| 1985-86 | Detroit Red Wings | NHL | 51 | 14 | 28 | 42 | 16 | – | – | – | – | – | ||
| 1986-87 | Detroit Red Wings | NHL | 80 | 31 | 59 | 90 | 43 | 16 | 5 | 13 | 18 | 8 | ||
| 1987-88 | Detroit Red Wings | NHL | 64 | 50 | 52 | 102 | 44 | 3 | 1 | 3 | 4 | 6 | ||
| 1988-89 | Detroit Red Wings | NHL | 80 | 65 | 90 | 155 | 61 | 6 | 5 | 5 | 10 | 2 | ||
| 1989-90 | Detroit Red Wings | NHL | 79 | 62 | 65 | 127 | 79 | – | – | – | – | – | ||
| 1990-91 | Detroit Red Wings | NHL | 80 | 51 | 57 | 108 | 34 | 7 | 3 | 3 | 6 | 4 | ||
| 1991-92 | Detroit Red Wings | NHL | 79 | 45 | 58 | 103 | 64 | 11 | 3 | 5 | 8 | 12 | ||
| 1992-93 | Detroit Red Wings | NHL | 84 | 58 | 79 | 137 | 44 | 7 | 4 | 3 | 7 | 4 | ||
| 1993-94 | Detroit Red Wings | NHL | 58 | 24 | 58 | 82 | 36 | 3 | 1 | 3 | 4 | 0 | ||
| 1994-95 | Detroit Red Wings | NHL | 47 | 12 | 26 | 38 | 40 | 15 | 4 | 8 | 12 | 0 | ||
| 1995-96 | Detroit Red Wings | NHL | 80 | 36 | 59 | 95 | 64 | 18 | 8 | 12 | 20 | 4 | ||
| 1996-97 | Detroit Red Wings | NHL | 81 | 22 | 63 | 85 | 78 | 20 | 7 | 6 | 13 | 4 | ||
| 1997-98 | Detroit Red Wings | NHL | 75 | 24 | 45 | 69 | 46 | 22 | 6 | 18 | 24 | 22 | ||
| 1998-99 | Detroit Red Wings | NHL | 80 | 29 | 45 | 74 | 42 | 10 | 9 | 4 | 13 | 0 | ||
| 1999-00 | Detroit Red Wings | NHL | 78 | 35 | 44 | 79 | 34 | 8 | 0 | 4 | 4 | 0 | ||
| 2000-01 | Detroit Red Wings | NHL | 54 | 18 | 34 | 52 | 18 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||
| 2001-02 | Detroit Red Wings | NHL | 52 | 13 | 35 | 48 | 18 | 23 | 6 | 17 | 23 | 10 | ||
| 2002-03 | Detroit Red Wings | NHL | 16 | 2 | 6 | 8 | 8 | 4 | 0 | 1 | 1 | 2 | ||
| 2003-04 | Detroit Red Wings | NHL | 75 | 18 | 33 | 51 | 46 | 11 | 3 | 2 | 5 | 0 | ||
| 2005-06 | Detroit Red Wings | NHL | 61 | 14 | 20 | 34 | 18 | 4 | 0 | 4 | 4 | 4 | ||
| OHL Ogółem | 114 | 63 | 92 | 155 | 130 | 10 | 1 | 5 | 6 | 16 | ||||
| NHL Ogółem | 1514 | 692 | 1063 | 1755 | 924 | 196 | 70 | 115 | 185 | 84 | ||||
Występy Międzynarodowe
| Rok | Drużyna | Impreza | M | G | A | Pkt | MK | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1983 | Kanada | MŚJ | 7 | 2 | 3 | 5 | 2 | |
| 1984 | Canada | CC | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | |
| 1985 | Kanada | MŚ | 10 | 3 | 4 | 7 | 6 | |
| 1989 | Kanada | MŚ | 8 | 5 | 7 | 12 | 2 | |
| 1990 | Kanada | MŚ | 10 | 10 | 10 | 20 | 8 | |
| 1996 | Kanada | PŚ | 6 | 2 | 1 | 3 | 0 | |
| 1998 | Kanada | Olm | 6 | 1 | 1 | 2 | 10 | |
| 2002 | Kanada | Olm | 6 | 2 | 4 | 6 | 2 | |
| Ogółem | 57 | 25 | 30 | 55 | 30 | |||
Krótko po ogłoszeniu przez Yzermana zakończenia kariery Sports Illustrated wypuścił specjalne wydanie swojego magazynu, zatytuowane "Yzerman – A Salute to Stevie Y" ("Yzerman – Ukłon dla Steviego Y"). W tym wydaniu Yzerman po raz pierwszy pojawił sie na ogładce tego magazynu.
25 października 2006 roku Yzerman został wiceprezesem zespołu Red Wings i jest kluczowym asystentem sztabu drużyny, zajmującego się sprawami stricte hokejowymi.
2 stycznia 2007 roku klub zastrzegł numer 19, z którym Yzerman grał przez całą swoją karierę w NHL, podczas ceremonii w Joe Louis Arena przed meczem z Anaheim Ducks. Ceremonia była prowadzona przez przyjaciela bohatera, byłego bramkarza hokejowego i eksperta stacji ESPN, Darrena Panga. Na tej uroczystości pojawili się takie gwiazdy Red Wings jak Gordie Howe, Ted Lindsay, Alex Delvecchio i Scotty Bowman. Aktualni gracze zespołu na tę uroczystość założyli specjalne koszulki, które miały na sobie elementy Red Wings, Reprezentacji Kanady, Drużyny Gwiazd Campbell Conference i Peterborough Petes.
30 stycznia Yzerman został generalnym menadżerem reprezentacji Kanady na Mistrzostwa Świata w 2007 roku w Moskwie. Kanadyjczycy nie zawiedli i w finale, rozegranym 13 maja pokonali Finlandię 4:2 i sięgnęli po złote medale. Były kolega Yzermana ze Skrzydeł, Władimir Konstantinow uczestniczył w ceremonii wręczania medali, podczas której po raz pierwszy od 1997 roku (kiedy Wings zdobyli Puchar Stanleya) przeszedł przez lodowisko bez pomocy wózka inwalidzkiego.
Yzerman jest uznaną postacią nie tylko w światku hokejowym. Na jego cześć w Detroit powstało w 2003 roku na Detroit Cadillac Tower wielkie graffiti z jego podobizną (zamalowane w kwietniu 2005 roku) a gubernator stanu Michigan, Jennifer Granholm, ustanowiła 13 stycznia Dniem Steve'a Yzermana w stanie Michigan.
Nepean Sportsplex nazwał jedno ze swoich lodowisk Steve Yzerman Arena. Gra tam zespół Nepean Raiders z ligi CJHL, w którym grał Yzerman. Liga ta zmieniła też nazwy swoich dywizji na Robinson Division i Yzerman Division na cześć największych zawodników, którzy zaczynali swoje kariery w tej lidze.
W życiu osobistym Yzerman jest mężem Lisy (ur. 17.06.1965), z którą ma trzy córki – Isabellę Katherine (ur. 23.02.1994), Marię Charlotte (ur. 21.04.1998) i Sophię Rose (ur. 14.05.1999).