Stołeczne Książęce Miasto Płock – tytuł Płocka używany m.in. w uroczystych dokumentach, a także dla zachowania tradycji, użyty w 2008 przez Radę Miasta Płocka w preambule do Statutu Miasta Płocka[1].
Stosowanie tytułu „Stołeczne Książęce Miasto Płock” wynika m.in. z faktu, że w latach 1079–1138 (podczas panowania Władysława I Hermana i Bolesława III Krzywoustego[potrzebne źródło]) Płock był stolicą Polski tj. najczęstszą siedzibą tych władców[2].
Natomiast wcześniej, w okresie panowania pierwszych Piastów Płock jako gród monarszy był jedną z siedzib panującego, m.in. księcia Mieszka I oraz króla Bolesława I Chrobrego, który na płockim Wzgórzu Tumskim wzniósł palatium. W latach 1037–1047 Płock był stolicą samodzielnego mazowieckiego państwa Masława.
Płock jest także historyczną stolicą Mazowsza, będąc jego najstarszym miastem – prawa miejskie uzyskane w 1237 roku – dawną siedzibą książąt mazowieckich oraz najstarszą siedzibą diecezji na Mazowszu ustanowioną w 1075 roku z katedrą płocką, w której znajduje się kaplica królewska wraz z sarkofagiem władców Polski.