| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: rozbudować, informacje o referendach akcesyjnych, etc.. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Między Norwegią a Unią Europejską, pomimo nieprzystąpienia do Unii, istnieje ścisła więź gospodarcza. Wiąże się to między innymi z importem przez Norwegię - ponad 90% produktów sprowadzanych do kraju, jest ze Wspólnoty. Norwegia należy też do Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Schengen (bez Spitsbergenu i Wyspy Niedźwiedziej)[1].
Spis treści |
Norwegia dwa razy (w 1972 i 1994) próbowała włączyć się do UE, lecz za każdym razem bezskutecznie[potrzebne źródło]. Głównymi przyczynami były:
| Unia Europejska |
Ten artykuł jest częścią serii o : |
|
Głównymi sceptykami wejścia do Unii Europejskiej są
| Grupa | Partia | Poz. | Główny argument |
|---|---|---|---|
| Rząd | Norweska Partia Pracy | "Współpraca, wpływ na decyzji Unii Europejskiej." | |
| Sosialistisk Venstreparti | "Brak demokracji, zbyt duży nacisk na wolny handel." | ||
| Senterpartiet | "Unia nie zmniejsza różnic ekonomicznych i nie wzmacnia demokracji" | ||
| Opozycja | Partia Postępu | ? | Neutralność polityczna, respektowanie wyników referendum |
| Høyre | "Pokój ,stabilność ,solidarność, wpływ" | ||
| Kristelig Folkeparti | "Wystarczy EOG, niepodległość" | ||
| Venstre | ? | Partia podzielona, EOG działa, chcemy dalszej współpracy, szacunek dla każdego referendum,
Unia nie jest jeszcze demokratyczna" |