Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyStowarzyszenie Gallipojczyków (ros. Общество галлиполийцев) – emigracyjna rosyjska organizacja wojskowo-kombatancka w różnych krajach świata działająca od końca 1920 r.
Stowarzyszenie Gallipojczyków zostało założone 22 listopada 1920 r., po ewakuacji resztek wojsk białych z Krymu na półwysep Gallipoli. Na jego czele stanęli gen. Aleksandr P. Kutiepow, gen. Michaił I. Repiew i gen. Władimir K. Witkowski. Członkami kierownictwa byli ponadto gen. Aleksandr W. von Fok, gen. Nikołaj A. Kaźmin, gen. Michaił A. Piesznia, płk Siergiej A. Macylew, płk Gorbacz. Początkowo jego celem było skupienie b. żołnierzy 1 korpusu armijnego w jednej organizacji, stąd dublowało jego struktury. Z czasem rozwinęło działalność społeczno-kulturalną, pielęgnując tradycje wojskowe i prowadząc samopomoc wśród swoich członków. Celem wojskowym było natomiast przygotowywanie się do walki z reżimem bolszewickim w Rosji. Weszło w skład Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego (ROWS). Stowarzyszenie Gallipojczyków działało w różnych państwach: we Francji (Związek Gallipojczyków we Francji), na Węgrzech, w Belgii, Bułgarii, Jugosławii, Czechosłowacji, Luksemburgu, USA (Związek Gallipojczyków), Australii, RFN, Szwajcarii, Hiszpanii, Maroku, Syrii, Argentynie. W okresie międzywojennym w Belgradzie było wydawane pismo "Издательский отдел Общества Галлиполийцев", zaś w Pradze – miesięcznik "Информация юго-восточного отдела общества Галлиполийцев". W latach 50. i 60. w USA wychodziło pismo "Перекличка".
Historia i organizacja Stowarzyszenia Gallipojczyków (jęz. rosyjski)
