Strajk polskich rzemieślników w Jamestown w 1619 roku − pierwszy w historii Ameryki Północnej strajk robotniczy i polityczny.
Spis treści |
Kapitan John Smith, przywódca kolonii Jamestown, stał na stanowisku, że kolonia musi produkować nie tylko na własne wyżywienie, ale także na sprzedaż. Ponieważ była ona bogata w drzewa sosnowe, które mogą być wykorzystane do produkcji smoły i żywicy, Smith udał się do Polski[1], gdzie w imieniu Kompanii Londyńskiej[2] werbował rzemieślników wykwalifikowanych w produkcji tych dóbr[1] i obróbce szkła. Zbudowana wówczas mała huta szkła stała się pierwszym zakładem przemysłowym w Ameryce[2].
Pierwsza grupa polskich rzemieślników przybyła do Jamestown w Wirginii w 1608 roku[1] na statku Mary and Margaret[3]. Prawdopodobnie ludzie ci byli związani umową, która w zamian za transport do Ameryki zobowiązywała ich do pracy w kolonii przez określoną liczbę lat[1].
Strajk wybuchł 30 lipca 1619 roku[2] i polegał na odmowie pracy. Przyczyną była decyzja ówczesnego gubernatora, który w przygotowywanych wyborach do nowo utworzonego Zgromadzenia Ogólnego Wirginii prawo głosu przyznał wyłącznie kolonistom pochodzenia angielskiego. Ta odmowa pracy była pierwszym w angielskiej kolonii i pierwszym w Ameryce Północnej strajkiem robotniczym[1].
Spór został szybko zażegnany, a żądania polskich robotników spełnione[1].