Strajk w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu - strajk okupacyjny w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu, trwający od 26 października 1981 do czasu wybuchu stanu wojennego w Polsce 13 grudnia tego samego roku. Jego 49-dniowy okres trwania uczynił go najdłuższym ze wszystkich dotychczasowych strajków okresu PRL.
Powodem do rozpoczęcia strajku była sytuacja w Wyższej Szkole Inżynieryjnej w Radomiu, gdzie władze mianowały rektora Michała Hebdę bez wymaganych procedur i łamiąc zawarte porozumienia.
[edytuj] Przyczyny strajku
Zmieniona wiosną 1981 ordynacja wyborcza faworyzowała prof. Hebdę. Efektem sporu o ordynację było usunięcie z Senatu uczelni przedstawicieli NSZZ "Solidarność" i Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W efekcie 24 października 1981 Komisja Zakładowa NSZZ "Solidarność" ogłosiła strajk okupacyjny, który stał się najdłuższym strajkiem w Polsce oraz zarzewiem ogólnopolskiego strajku środowisk akademickich.
Mimo bojkotu wyborów przez opozycję, Senat dokonał ponownego wyboru prof. Hebdy na stanowisko rektora Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu. Wybór ten został następnie zatwierdzony przez ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki Jerzego Nawrockiego pomimo protestów Konferencji Rektorów Szkół Wyższych, Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauki oraz tzw. komisji czterech profesorów pod przewodnictwem Andrzeja Stelmachowskiego, która przybyła do Radomia by wezwać prof. Hebdę do ustąpienia.
Gotowość strajkową ogłosiło środowisko akademickie w Lublinie, a także Akademia Medyczna w Warszawie, Politechnika Warszawska i SGGW. Senat Uniwersytetu Warszawskiego z rektorem Henrykiem Samsonowiczem wyraził dezaprobatę w stosunku do decyzji ministra.
[edytuj] Kalendarium
- 17 października - ogłoszenie pogotowia strajkowego w WSI w Radomiu
- (1. dzień strajku) 26 października - rozpoczęcie strajku okupacyjnego
- (3. dzień strajku) 28 października - spotkanie delegacji strajkujących (Apuniewicz, Jezuita Starnawski) z delegacją WSI (Kajdas, Rodziewicz)
- (5. dzień strajku) 30 października - rektor Hebda zagroził zwolnieniem z pracy strajkujących pracowników; pierwsza Msza strajkujących celebrowana przez duszpasterza akademickiego ks. Jerzego Banaśkiewicza (odtąd odbywała się codziennie)
- (7. dzień strajku) 1 listopada - delegacja strajkujących złożyła kwiaty pod krzyżem w Parku im. Tadeusza Kościuszki, upamiętniającym ofiary protestujących podczas rewolucji 1905 roku
- (8. dzień strajku) 2 listopada - przybycie do strajkujących przedstawicieli mediów reżimowych
- (10. dzień strajku) 4 listopada - przedstawiciele Międzyzakładowej Komisji Regionalnej NSZZ "Solidarność" Ziemia Radomska podjęli rozmowy z delegacją rządową
- (14. dzień strajku) 8 listopada - Politechnika Łódzka (Senat oraz tamtejszy NZS) wezwała Hebdę do ustąpienia
- (19. dzień strajku) 13 listopada - Politechnika Szczecińska wyraziła poparcie dla strajku w radomskiej WSI, czym dołączyła do grona około 50 uczelni wspierających strajk; strajk poparł nawet komitet PZPR Politechniki Szczecińskiej
- (21. dzień strajku) 15 listopada - studenci studiów wieczorowych ogłosili bojkot zajęć
- (38. dzień strajku) 2 grudnia - WSI zablokowała wypłaty wynagrodzeń i stypendiów dla strajkujących; przewodniczący KK "Solidarności" Lech Wałęsa ogłosił pogotowie strajkowe w całym kraju
- (49. dzień strajku) 13 grudnia - wprowadzenie stanu wojennego; dziekan Wydziału Transportu radomskiej WSI Leszek Cegłowski w towarzystwie oddziału ZOMO i pojazdów opancerzonych wzywa do rozejścia się; koniec strajku i początek internowań
- 15 grudnia - premier Edward Babiuch przyjął dymisję ministra nauki i szkolnictwa wyższego Jerzego Nawrockiego
- Hebda, po rezygnacji ze stanowiska rektora WSI w Radomiu po 8 miesiącach urzędowania, podjął pracę na Uniwersytecie Technicznym w Magdeburgu
[edytuj] Komitet Strajkowy z 16 października 1981
- Janusz Walasek - przewodniczący
- Witold Zamkowski - zastępca przewodniczącego
- Elżbieta Zahorska - członkini
- Jacek Mężyk - członek
- Witold Smyk - członek
[edytuj] Strajkujący
- Instytut Automatyki i Elektroniki Transportu - 10 osób, m.in. Mirosław Luft i Jan Rejczak
- Instytut Teorii Konstrukcji Pojazdów i Urząd Transportowych - 19 osób
- Instytut Eksploatacji Taboru Kolejowego - 20 osób
- Instytut Ekonomiki i Organizacji - 7 osób
- Instytut Ekonomiki - 8 osób
- Instytut Ubezpieczeń i Prewencji - 16 osób, m.in. Zbigniew Kuźmiuk
- Instytut Budowy Maszyn - 9 osób, m.in. Karol Semik
- Instytut Matematyki i Fizyki - 8 osób
- Instytut Materiałoznawstwa Organicznego - 13 osób, m.in. Stanisław Banaszkiewicz
- Instytut Technologii Obuwia - 7 osób
- Studium Języków Obcych - 4 osoby
- Biblioteka Główna - 12 osób
- Centrum Informatyki - 12 osób
- Administracja Centralna - 7 osób
- Administracja nr 2 - 16 osób
- Administracja nr 3 - 15 osób
- Administracja nr 4 - 3 osoby
- Brygada Remontowa - 8 osób (Dział Transportu i Dział Techniczny)
- Laboratorium Uczelniano-Przemysłowe Obuwia - 15 osób
- Centrum Uczelniano-Przemysłowe - 35 osób
- studenci - 29 osób
[edytuj] Bibliografia
- Z życia Politechniki Radomskiej, dodatek specjalny, grudzień 2006, ISSN 1642-1256.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
