Streetworking

Streetworking (praca prowadzona na ulicy) stanowi przykład metody „outreach” (wyjście - sięganie - poza - do), czyli pracy poza instytucjami, w środowisku przebywania klienta. Jest to innowacyjna forma pracy socjalnej, która stała się ostatnio popularną w zinstytucjonalizowanej pomocy państwa nad osobami zmarginalizowanymi. Metoda ta, poprzez swoje zindywidualizowanie, ukierunkowanie na zasoby i potrzeby klienta, a także elastyczność i niezinstytucjonalizowanie, umożliwia pomaganie ludziom dotychczas izolowanym, odtrącanym i niezauważanym. Pozwala na docieranie ze wsparciem do wielu grup społecznych, m.in. prostytutek, dzieci, młodzieży, narkomanów, osób bezdomnych – w miejscach ich przebywania (ulicach, klubach, wybranych dzielnicach miast).

Zobacz też

• bezdomność
• partyworking
• networking (profilaktyka)

Bibliografia

1. Szczypior E., Meller A., Standard Streerworkingu, [w:] Podręcznik Od ulicy do samodzielności życiowej. Standardy społecznej i zawodowej (re)integracji osób bezdomnych w sześciu sferach, Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności, Gdańsk 2008, s.71
2. Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności
3. Kowalewski M., Streetworking jako uzupełnienie systemowych działań pomocowych dla osób bezdomnych
4. Jakubiec S., Streetworking, jako alternatywna forma pomocy społecznej

Linki zewnętrzne

• Podręcznik Od ulicy do samodzielności życiowej. Standardy społecznej i zawodowej (re)integracji osób bezdomnych w sześciu sferach
• Agenda Bezdomności