Stronnictwo Chłopskie

Stronnictwo Chłopskie (SCh) – partia powstała 12 stycznia 1926 z połączenia odłamu PSL "Wyzwolenie" Jana Dąbskiego, Jedności Ludowej oraz Związku Chłopskiego. Początkowo poparła przewrót majowy Józefa Piłsudskiego (1926), wkrótce jednak przeszła do opozycji. SCh opowiadało się za ustrojem republikańskim, jednoizbowym parlamentem, reformą rolną bez odszkodowań, oparciem rolnictwa na gospodarstwach chłopskich i upaństwowieniem kopalni.

W 1927 od SCh oddzieliła się komunizująca grupa Stanisława Wójtowicza, która utworzyła Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej Samopomoc. W 1928 z partii wystąpili zwolennicy Jana Stapińskiego, którzy odtworzyli prosanacyjny Związek Chłopski. W 1929 SCh weszło w skład Centrolewu, co doprowadziło do zbliżenia z PSL "Wyzwolenie" i PSL "Piast". Ze zjednoczenia tych trzech stronnictw w marcu 1931 powstało Stronnictwo Ludowe.

Głównymi działaczami SCh byli m.in.: Jan Dąbski, W. Dobroch, A. Pluta, Andrzej Waleron, Adolf Sawicki.