Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyStruktury wyznaniowe w województwie warmińsko-mazurskim.
Spis treści |
Dekanat Olsztyn III - Gutkowo (9), Dekanat Olsztyn IV - Jaroty (5), Dekanat Olsztyn V - Kormoran (5), Dekanat Olsztynek (8), Dekanat Orneta (11), Dekanat Ostróda - Wschód (9), Dekanat Ostróda - Zachód (7), Dekanat Pasym (7), Dekanat Pieniężno (11), Dekanat Reszel (10), Dekanat Rozogi (8), Dekanat Sępopol (6), Dekanat Szczytno (8), Dekanat Świątki (7);
60 zborów, ok. 4000 wyznawców.
Historia. Działalność na obecnym terenie województwa podjęli w 1913 r. niemieccy współwyznawcy, zorganizowali tu serie wykładów. W 1920 r., zorganizowano zgromadzenia w Królewcu i Gdańsku, na których byli obecni pierwsi wyznawcy z tego terenu. W 1928 r. rozpoczęto w miastach wyświetlanie nowego filmu Dramat Stworzenia – późniejszej niemieckiej wersji Fotodramy Stworzenia. W owym roku duże zgromadzenia odbyły się w Królewcu i Gdańsku, na które przybyli wyznawcy z terenu obecnego województwa. W latach 20. XX w. duże grupy wyznawców działały w ówczesnych miastach i ich okolicach: Węgorzewo, Giżycko, Mrągowo, Lidzbark Warmiński, Pozezdrze, Szczytno, Olsztyn, Leśny Rów i Braniewo. W czasie nazizmu wielu tutejszych ówczesnych niemieckich wyznawców trafiło do więzień i hitlerowskich obozów koncentracyjnych za odmowę działalności hitlerowskiej.
Świadkowie Jehowy rozpoczęli na nowo swoją działalność w 1946 r. Pierwsi wyznawcy sprowadzili się do wsi Mostkowo koło Łukty, rok później Tadeusz Wincenciuk był pierwszym wyznawcą w Olsztynie. W owym roku polscy współwyznawcy z Olsztyna, podjęli starania o pomieszczenia dla swoich potrzeb. Lokal uzyskali w Olsztynie przy ul. Sarnowskiego 6, z którego korzystał 17 osobowy miejscowy zbór. Pierwszym wyznawcą po II wojnie światowej w Ełku był kolejarz Henryk Rogiński. Przyjechał on w 1947 r. wraz z żoną, a w Szybie działała jego siostra – Abel. 30 czerwca 1948 r. województwa zamknęły olsztyńską salę, zbór ten liczył 63 wiernych i sympatyków[3][4]. Powstały kolejne zbory najpierw w Klimach, Babiakach i Giżycku, a potem w inych miastach. W czasie zakazu działalności wspólnota ta rozrastała się liczebnie. Spotkania religijne organizowano w domach prywatnych, a większe na polanach leśnych i ogrodach. W 1958 r. w podolsztyńskiej miejscowości Słupy zebrało się 126 osób. Za zgodą władz w 1982 r. zorganizowali w Olsztynie pierwszy kongres. W latach późniejszych organizowano je cyklicznie na stadionie w Olszytnie. Na początku lat 90. XX w. zanotowano ok. 2000 wyznawców. 5 lutego 1994 r. w Olsztynie otwarto kompleks dwóch Sal Królestwa z którego korzystało ok. 600 olsztyńskich wyznawców. Obecnie w tym mieście, jest ponad 1000 wyznawców, należącychdo 10 zborów. Sale Królestwa znajdują się przy ul. Bałtyckiej, ul. Traugutta i ul. Borowej .[5] W październiku 2010 r. trzy ełckie zbory otwarły nowy kompleks Sal Królestwa dla 350 wyznawców z tego miasta. Warmińscy wyznawcy korzystają ze zgromadzeń obwodowych i specjalnych z własnej Sali Zgromadzeń w Malborku, natomiast mazurscy wyznawcy z wypożyczanej hali w Ełku. Wyznawcy z Warmii spotykają się na kongresie okręgowym na stadionie w Olsztynie, a wyznawcy z okolic Ełka na stadionie w Łomży (lub w Białystoku.)[6][7].
Bartoszyce, Biskupiec, Braniewo, Dobre Miasto, Działdowo, Elbląg (6), Ełk (3), Giżycko (2), Gołdap, Iława (2), Kętrzyn, Korsze, Kowale Oleckie, Lidzbark Warmiński, Lubawa, Morąg, Mrągowo, Miłomłyn, Nidzica, Nowe Miasto Lubawskie, Olecko, Olsztyn (10: Północ, Zachód, Pojezierze, Nagórki, Gutkowo, Jaroty, Centrum, Śródmieście, Zatorze i Dajtki), Olsztynek, Orneta, Ostróda, Orzysz, Pasłęk, Pisz, Ryn, Szczytno, Tolkmicko, Węgorzewo.
|
||||||||||
|
|||||
