Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Strumień Junikowski | |
 Strumień Junikowski przy ul. Miśnieńskiej |
|
| Lokalizacja | Europa Polska |
| Źródło | Ławica |
| Ujście | Wartahttp://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Strumie%C5%84_Junikowski&action=edit w Luboniu |
| Długość | 11,7 km |
| Powierzchnia zlewni | 48,4 km² |
| Rzeki Polski | |
Strumień Junikowski, Potok Junikowski, Struga Junikowska – struga leżąca na terenie Poznania i Lubonia, biorąca swą nazwę od jednej z dzielnic Poznania - Junikowa. Lewobrzeżny dopływ Warty, mający swoje źródło w okolicy Lotniska Ławica i poznańskiego toru wyścigowego.
Spis treści |
Z terenu lotniska strumień wyprowadzony jest długim na 1400m rurociągiem do rowu w okolicy ulic Bukowskiej i Sławińskiej. W swoim biegu mija następujące części Poznania: Ławica, Junikowo, Rudnicze, Górczyn, Świerczewo, a w Luboniu Żabikowo. Przepływa w bezpośrednim sąsiedztwie cmentarza junikowskiego – największej poznańskiej nekropolii, następnie przechodzi pod linią kolejową E20 łączącą Warszawę, Poznań i Berlin i poprzez teren dawnych glinianek oraz południowych części Poznania (droga krajowa nr 5 i linia kolejowa E 59) wpływa do Lubonia. Ujście znajduje się niedaleko zakładów ziemniaczanych. Szerokość strumiemia nie przekracza 1,2m.
Do Strumienia Junikowskiego uchodzą następujące cieki: Ławica, Skórzyna, Plewianka, Ceglanka, Żabinka i Kotówka.
W dolnym i środkowym odcinku potoku trwały przez ponad 100 lat prace wydobywcze związane z przemysłem ceglarskim – wydobywano iły warwowe i gliny zwałowe (Rudnicze i Świerczewo). W związku z tym powstało tutaj około 40 różnej wielkości (od 0,2 do 12 ha) zbiorników wodnych – glinianek. W latach 70. XXw. uznano te tereny za jedne z najcenniejszych przyrodniczo na terenie Poznania i objęto ochroną w ramach użytków ekologicznych: Strumień Junikowski (94 ha), Kopanina I (58 ha), Kopanina II (68 ha). Użytek Strumień Junikowski chroni przede wszystkim siedliska rzadkich w skali Europy gatunków pająków torfowiskowych i innej fauny siedlisk wilgotnych i podmokłych. Na terenach glinianek wykryto ponad 200 gatunków pająków (połowę występujących w Poznaniu), w tym bardzo rzadkie, 34 gatunki mięczaków, 8 gatunków płazów i 140 gatunków ptaków. Ponadto w dolinie Strumienia Junikowskiego stwierdzono dwa czynne stanowiska bobra (2006).
Z ciekawszych zwierząt występujących w dolinie Strumienia wymienić można takie jak: zagrzebka pospolita (Bithynia tentaculata), zatoczek lśniący (Segmentina nitida), błotniarka jajowata (Radix peregra), grzebiuszka ziemna (Pelobates fuscus), ropucha szara (Bufo bufo), żaba trawna (Rana temporaria), traszka zwyczajna (Lissotriton vulgaris), kumak nizinny (Bombina bombina), gronostaj (Mustela erminea), karczownik ziemnowodny (Arvicola amphibius), perkoz dwuczuby (Podiceps cristatus), kaczka czernica (Aythya fuligula), remiz zwyczajny (Remiz pendulinus), myszołów (Buteo buteo), błotniak stawowy (Circus aeruginosus) i bardzo wiele innych. W latach 50. XX w. w rejonie Dębca obserwowano kulona (Burhinus oedicnemus), obecnie uważanego za wymarłego w Wielkopolsce. W dolinie potoku po raz pierwszy w Polsce (w 1985) zaobserwowano rzadki gatunek pająka - korsarza: Pirata tenuitarsis[1].
Między Ławicą, a Junikowem (w sąsiedztwie starych rowów melioracyjnych) znajduje się unikalny zespół łąk trzęślicowych (Selino carvifoliae-Molinietum), którym zagraża wyginięcie.
